Halkın SARS-CoV-2 Koronavirüsüyle Enfekte Olmasına Karşı Koruyucu Temel Önlemlere Dair Yönetmelik’e dair (SARS-CoV-2-Temel Koruyucu Önlemler Yönetmeliği - BaSchMV)

29 Mart 2022 tarihli

SARS-CoV-2-Temel Koruyucu Önlemler Yönetmeliği’nin değiştirilmesi konulu Beşinci Yönetmelik

19 Temmuz 2022 tarihli ve

1 Şubat 2021 tarihli COVİD-19 ile İlgili Düzenlemelerde Berlin Eyalet Meclisi Katılım Yasası’nın (GVBI. [Yasa ve yönetmeliklerin yayımlandığı Berlin Eyaleti Resmî Gazetesi] S. 102) 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası ile son olarak 28 Haziran 2022 tarihli yasanın (BGBI. [Federal Resmî Gazete] I S. 938) 3a maddesi ile değiştirilen 20 Temmuz 2020 tarihli Enfeksiyon Koruma Yasası’nın (BGBI. I S. 1045) 28. maddesinin 1. fıkrası ve 28a maddesinin 1. fıkrasıyla bağlantılı olarak, ayrıca son olarak 18 Mart 2022 tarihli yönetmeliğin (BGBI. I S. 478) 2. maddesiyle değiştirilen 8 Mayıs 2021 tarihli COVİD-19-Koruyucu Tedbirlerin İstisnaları Yönetmeliği’nin (BAnz. [Federal Almanya Resmî Gazetesi] 08.05.2021 V1) 7. maddesi uyarınca, Senato aşağıdaki yönetmeliği kararlaştırmıştır:

1. Bölüm: Temel koruyucu önlemler

1. madde: Cerrahi maske ve koruyucu maske

(1) İşbu yönetmelikte bir maske yükümlülüğünün öngörüldüğü durumlarda, farklı bir düzenleme yapılmamışsa bir koruyucu maske (FFP2 maskesi ve kıyaslanabilir benzeri maske) takılması gerekir. Maskenin, ağzı ve burnu sıkıca kaplayacak ve damlacıkların ve aerosollerin nefes alıp verme, öksürme, hapşırma ve konuşma yoluyla yayılmasını azaltacak şekilde taşınması gerekir.

(2) İşbu yönetmelikte tarif edilen koruyucu maskeler ile cerrahi maskeler, özel malzemeden yapılmış ve işbu yönetmeliğin 1 No’lu Eki’nde belirtilen gereklilikleri yerine getirmeleri olmaları, ayrıca bir nefes verme ventilinin bulunmaması gerekir.

(3) İşbu yönetmelikte bir maske takma yükümlülüğünün öngörüldüğü hallerde bu yükümlük aşağıda belirtilen kişi ve durumlar için geçerli değildir:
  1. Altı yaşını doldurmamış çocuklar;
  2. Koruyucu maske bağlamında, 14 yaşını doldurmamış olan çocuklar; ancak bu çocukların cerrahi maske takmaları gerekir;
  3. Sağlık sorunları, kronik hastalığı veya engelleri nedeniyle ağız-burun maskesi veya bir cerrahi maske takmasının mümkün olmadığı doktor raporuyla belgelenmiş kişiler; görevli kişiler, söz konusu istisna koşullarının yerine getirilip getirilmediğini denetlemek üzere, belgenin aslını inceleme yetkisine sahiptir;
  4. İşitme zorluğu bulunan veya işitme engelli kişiler ve bu kişiler ile iletişimde olan kişiler ve refakatçileri veya
  5. Yakın teması gerektiren bir tıbbi veya kıyaslanabilir bir başka hizmeti sunan veya söz konusu hizmetten yararlanan kişiler açsısından, maskenin bu hizmetin önünde engel teşkil etmesi gerekir ve
  6. İşbu yönetmelikte farklı bir düzenlemeye hükmedilmediği durumlarda açık havada.

2. madde: Maske zorunluluğu

(1) Doktor muayenehaneleri ile Enfeksiyondan Korunma Kanunu’nun 23. maddesinin 3. fıkrasının 1. bendinden 5. bendine kadar olan bölüm ile 12. maddesinde tarif edilen kurum ve işletmelerde, aşağıdaki kişiler için maske takmak zorunludur:
  1. Ziyaretçiler için,
  2. Kendi odalarının dışında bulundukları veya ziyaretçi kabul ettikleri sırada hastalar ve refakatçileri için ve
  3. Açık hava da dahil olmak üzere, hastaların ihtiyaçlarını gidermek üzere dolaysız temasta bulunan personel için.

1. cümlenin 3. bendinden muaf olmak üzere, personel açısından cerrahi maske takma yükümlülüğü geçerlidir. Çok ağır hastalar ve ölümü yakınlaşmış olanlar maske zorunluluğundan muaf tutulur.

(2) Enfeksiyondan Korunma Kanunu’nun 23. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesinin 11. bendind ve 36. maddesinin 1. fıkrasının 2. ve 7. bendinde tarif edilen kurumlarda ve işletmelerde maske takmak zorunludur:
  1. Buralarda çalışan personel için, kurumun içinde veya bakıma muhtaç kişilerin evlerinde bulundukları ve yüz bölgesine yakın çalışma yaptıkları esnada veya bakıma muhtaç kişilerin talep etmesi halinde, ayrıca
  2. Ziyaretçiler için.

1 fıkranın 1. Bendinde adı geçen maske takma zorunluğu, çok ağı hastaların ve ölmek üzere olan kişilerin kaldığı odalarda, ayrıca oturdukları odada aile fertleriyle birlikte yemek yedikleri esnada geçerli değildir.

(3) Kamuya ait şehir içi toplu taşıma araçlarında yolcular için maske takmak zorunludur; kontrol ve servis personeli ile taşıtları kullanan personel açısından, faaliyet gereği başka kişilerle temasta bulunma zorunluluğunun olduğu durumlarda bir cerrahi maske takma zorunluluğu söz konusudur.

(4) Enfeksiyondan Korunma Kanunu’nun 36. maddesinin 1. fıkrasının 3. ve 4. bendinde tarif edilen kurumlarda ve işletmelerde, cerrahi maske takmak zorunludur. Bu konuda düzenlemelerin ayrıntıları kurumların kendileri tarafından belirlenir.

(5) 1., 2. ve 4. fıkralarda adı geçen kurumlarda, son olarak 27 Eylül 2021 tarihli yasanın (BGBI. I S. 4530) 7c maddesiyle değiştirilen 23 Aralık 2016 tarihli Sosyal Kanun Kitabı’nın 9. Cildi’nin (BGBI. I S. 3234) 64. maddesinin 1. fıkrasının 3. ve 4. bentlerinde tarif edilmiş olan uyum yardımı kapsamındaki hizmetlerin sunulması durumunda, 1., 2. ve 4. fıkralarda öngörüldüğünden farklı olarak engelli sakinler için bu kurumların sınırları dahilinde maske takmak zorunlu değildir.

3. madde: Test belgesi

(1) İşbu yönetmelikte, kişilerin SARS-CoV-2 koronavirüs test sonuçlarının negatif olması gerektiğinin belirtildiği veya resmî kurumlarca tanınmış olan bir test yöntemiyle gerçekleştirilen SARS-CoV-2 koronavirüs testinin negatif sonucunu ibrazının zorunlu olduğu hallerde, bu koşulun yerine getirilmesi için, kişinin Enfeksiyondan Korunma Kanunu’nun 22a maddesinin 3. fıkrasının 3. bendinde tarif edilen bir belgeyi sunması gerekir.

(2) İşbu yönetmelikte, kişilerin SARS-CoV-2 koronavirüs test sonuçlarının negatif olması gerektiğinin belirtildiği hallerde bu durum altı yaşını doldurmamış çocuklar ile okula gittiklerinden dolayı düzenli olarak test yaptırmak zorunda olan öğrenciler için geçerli değildir. Geçerli bir öğrenci kimliğini göstermesi durumunda, öğrenci olduğunu ve dolayısıyla düzenli olarak okulda test yaptırdığını kanıtlayan belge ibraz edilmiş sayılır. Ancak bu durum okulların tatilde olduğu dönemler için geçerli değildir. Bir günlük bakım kurumunu ziyaret eden ve bu çerçevede düzenli test yaptırmak zorunda olan çocuklar açısından; işbu yönetmelikte öngörülen test sonucunun negatif olması zorunluluğu geçerli değildir.

4. madde: Negatif test sonucunun belgelenmesine dair zorunluluklar

(1) Aşağıdaki durumlarda test yaptırma zorunluluğu vardır:
  1. 23. maddenin 3. fıkrasının 1. bendinde tarif edilen kurumlarda ve işletmelerdeki hastalar, refakatçileri ve ziyaretçileri ile personel açısından,
  2. Yargı infaz kurumlarında, sınır dışı edilecek kişilerin bulunduğu kurumlarda, psikiyatri klinikleri ile ve özgürlük kısıtlayıcı daimî önlemlerin uygulandığı diğer kurumlarda kalan tutuklular, ihtiyati tutuklular, raporlular, hastalar, buralara geçici süreliğine yerleştirilmiş olanlar, ziyaretçiler, dışarıdan gelenler ve personel açısından, ayrıca
  3. Gençlik Yardım Dairesi’nin yurtlarında kalanlar, buralara geçici olarak yerleştirilenler, refakatçiler, ziyaretçiler, dışarıdan gelenler ve personel açısından.

Bu konuda ayrıntıları ve test yaptırma zorunluluğundan muafiyet düzenlemelerini kurumların ve işletmelerin kendileri tarafından belirlenir. Ancak bu bağlamda, COVİD-19 Koruyucu Tedbirlerin İstisnaları Yönetmeliği’nin 2. maddesinin 2. ve 4. bendinde tarif edildiği şekilde aşılanmış veya iyileşmiş kişilerin test yaptırma zorunluluğundan tamamen muaf tutulmalarına izin verilmez. Acil tıbbi müdahale çerçevesinde söz konusu kuruma veya işletmeye kısa bir süreliğine giren kişilere test yaptırma zorunluluğu uygulanamaz. Aynı muafiyet, tedavi gördüğü, vesayet altında tutulduğu, bakımı yapıldığı veya geçici süreliğine yerleştirildiği için 1. cümlede belirtilen kurumlarda veya işletmelerde kalan kişilerle temas kurmadan başka bir nedenle bu kurumlara girmek zorunda kalan kişiler için de geçerlidir.

(2) Enfeksiyondan Korunma Kanunu’nun 23. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesinin 11. bendinde, ayrıca 36. maddesinin 1. fıkrasının 2. ve 7. bendinde tarif edilen kurumlar ve işletmeler, kendi imkanlarıyla ziyaretçilere ve sakinlerine, ayrıca kurumda çalışan personele Robert Koch Enstitüsü’nün talimatlarına uygun bir test yaptırma imkânı sunmakla yükümlüdür.

1. cümlede tarif edilen kurumlar ve işletmeler, kendi mekanlarında yapılmasını zorunlu tuttukları testlerin gerçekleştirilmesi için gerekli test malzemesini sunmak zorundadır. Bu zorunluluk, çok ağır hastalarla ölümü yaklaşmış olan kişilerin ziyaretçileri açısından da olağandışı saatlerde gerekli olanakları sunmak açısından da geçerlidir.

5. madde: Okullarda ve günlük çocuk bakım kurumlarında test zorunluluğu

(1) Kamu okullarında, özel kuruluşlar tarafından işletilen okullarda ve ayrıca son olarak 31 Mart 2022 tarihli yasa (GVBl. S. 154) ile değiştirilmiş olan 26 Ocak 2004 tarihli Okul Kanunu’nun (GVBl. S. 26) yürürlükteki nüshasında tanımlanmış olan akşam eğitim kurumlarında (ilerideki bölümlerde “okullar” olarak anılacaktır), 2. fıkradan 5. fıkraya kadar olan bölümde tarif edilen hükümler uyarınca, Eğitimden Sorumlu Eyalet Bakanlığı’nın enfeksiyonla ilgili gelişmelere bağlı olarak yeni uyarlamalar çerçevesinde bu konuda talimat vermesi halinde test zorunluluğu vardır.

(2) Eğitimden Sorumlu Eyalet Bakanlığı’nın 1. fıkra uyarınca test zorunluluğuna dair talimat vermesi halinde, öğrencilerin yüz yüze eğitimden, diğer pedagojik etkinliklerden ve çalışmalardan, bakım hizmetlerinden ve öğle yemeğinden yararlanmalarına, ancak SARS-CoV-2 koronavirüs enfeksiyonuyla ilgili sunulan bir testi yaptırmaları ve test sonucunun negatif olması veya 3. maddenin 1. fıkrasında tarif edilen bir test belgesini ibraz etmeleri kaydıyla izin verilir. Testin hangi sıklıkla yapılacağı konusunda hükümleri Eyalet Eğitim Bakanlığı, enfeksiyonla bağlantılı gelişmeleri gözeterek kararlaştırır. 1. cümlede belirtilen test zorunluluğu, COVİD-19 Koruyucu Tedbirlerin İstisnaları Yönetmeliği’nin 2. maddesinin 2. ve 4. bendinde tarif edildiği şekilde aşılanmış veya iyileşmiş kişiler için de geçerlidir. Bir engeli, benzeri bir başka kısıtlılığı bulunduğu veya özel pedagojik teşvik programlarına muhtaç olduğu için gözetim altında da bir Point-of-Care (PoC) antijen testini kendi kendilerine uygulayamayacak durumdaki öğrenciler, velileri veya 18 yaşın üzerinde ise kendisi tarafından imzalanmış ve kişilerin kendilerine uyguladıkları bir Point-of-Care (PoC) antijen testinin yapıldığını gösteren bir açıklama ibraz edebilirler. Özel durumlarda 1. cümlede adı geçen belgenin ibrazından imtina edilebilir. 4. cümlede adı geçen koşulların mevcut veya 5. cümlede adı geçen durumun olup olmadığına okul müdürü karar verir.

(3) Öğretmenler ve diğer eğitici personel veya okulda görevli diğer elemanlar için 2. fıkranın 1. cümlesinden 3. cümlesine kadar olan bölümde belirtilen hükümler, bu kişilerin COVİD-19 Koruyucu Tedbirlerin İstisnaları Yönetmeliği’nin 2. maddesinin 2. ve 4. bendinde tarif edildiği şekilde aşılanmış veya iyileşmiş, kişilerin kendilerine uyguladıkları bir Point-of-Care (PoC) antijen testini okul dışında ve denetim altında tutulmadan kendilerine uygulayabilecek durumda olmaları kaydıyla geçerlidir; bu durumda kişinin okula girişine ancak negatif test sonucu ibraz etmesi ve bu sonucu her testin ardından yazılı olarak veya elektronik ortamda okul müdürüne sunması halinde izin verilir. 1. cümlede veya 2. fıkranın 1. cümlesinde belirtilmemiş kişiler için test zorunluluğu, enfeksiyonla bağlantılı gelişmeler gözetilerek uygulanır. Bu konuda hükümler, ilgili eyalet bakanlığı tarafından kararlaştırılır.

(4) Sınavlara katılım açısından, 1. ve 2. fıkralar sınava tabi tutulan kişilere uygulanmaz.

(5) Okullar, test sonuçlarını ve belgelerini 2. ve 3. fıkra uyarınca sadece eğitimle ilgili, yüz yüze eğitimin devamını sağlama hedefi doğrultusunda kullanabilir ve üçüncü şahıslara, Enfeksiyondan Korunma Kanunu’nun öngördüğü muafiyet halleri dışında bildiremez. Test sonucunun dört hafta boyunca saklanmasına izin verilmiştir. Enfeksiyondan Korunma Kanunu’nun 22a maddesinin 1. ve 2. fıkrasında tarif edilen belgeler, sadece 5. maddenin geçerli olduğu sürece saklanabilir. 1. ve 3. cümlede tarif edilen test sonuçları, 3. fıkrada belirtilen yazılı ve elektronik belgelerle eşdeğerdedir.

(6) Sağlık ve bakım alanında eğitim veren meslek okulları açısından, 1. fıkradan 5. fıkraya kadar olan bölüm, Eğitimden Sorumlu Eyalet Bakanlığı’nın yerini Sağlık ve Bakımdan Sorumlu Eyalet Bakanlığı’nın alması kaydıyla geçerlidir.

(7) Gençlik ve Aile Eyalet Bakanlığı, günlük çocuk bakımı alanında bu konuda kararlaştırılacak yükümlülükleri ve bir SARS-CV-2 koronavirüs testinin ne şekilde uygulanacağına dair hükümleri belirler.

6. madde: İzolasyona dair düzenlemeler

(1) Point-of-Care (PoC) antijen testi vasıtasıyla SARS-CoV-2 koronavirüsle ilgi test sonucunun pozitif olduğunu öğrenen kişiler, 2. fıkra hükümleri muaf tutulmak kaydıyla, derhal koronavirüs SARS-CoV-2 ile ilgili nükleik asit testi (PCR veya nükleik asit amplifikasyon teknolojisi) aracılığıyla ikinci bir test yaptırmakla, zaman geçirmeden ve doğrudan asıl veya ikinci ikametgahına veya izolasyona çekilmesine olanak sunan diğer bir adresteki konuta gitmekle yükümlüdür ve burada izolasyon kararına temel oluşturan Point-of-Care (PoC) antijen testinin yapıldığı tarihten itibaren izolasyona ayrılmak zorundadır. 1. cümleden farklı olarak, hastanelerde, doktor muayenehanelerinde, bakım kuruluşlarında, can kurtarma servislerinde ve uyum yardımı yapan kuruluşlarda çalışan kişiler, kendilerine uygulanan SARS-CoV-2 koronavirüsle ilgili Point-of-Care (PoC) antijen testinin sonucunun pozitif olduğunu öğrendikleri andan itibaren, derhal koronavirüs SARS-CoV-2 ile ilgili nükleik asit testi aracılığıyla ikinci bir test yaptırmakla yükümlüdür; bu test sonucunun da pozitif olması durumunda 1. cümle geçerlidir. Daha kapsamlı bir test yaptırmak amacıyla izolasyonun devam ettiği mekânın terk edilmesine izin verilmiştir.

(2) Kişilerin kendilerine uyguladığı antijen testi vasıtasıyla SARS-CoV-2 koronavirüsle ilgi test sonucu pozitif çıkan kişiler açısından, söz konusu testin eğitimli kişi denetiminde yapılmış olması kaydıyla 1. cümle aynı şekilde geçerlidir. Başkalarına Point of Care (PoC) testi uygulama yetkisi bulunan herkes, eğitimli kişi olarak tanımlanan kişi sınıfındadır.

(3) İzolasyona ayrılan kişilerin bu süre boyunca, kendi hanelerine mensup olmayan bir ziyaretçiyi kabul etmelerine izin verilmez. İzolasyona ayrılan kişiler, izolasyon süresinde ilgili sağlık dairesinin gözetimine tabidir.

(4) 1. fıkranın 2. cümlesi ile 2. fıkranın 4. cümlesinde tarif edilen durumlarda veya teyit amacıyla gönüllü olarak bir koronavirüs SARS-CoV-2 ile ilgili nükleik asit testi yapıldığı durumda negatif test sonucunun ibraz edilmesi halinde izolasyon sona erer; izolasyon genelde izolasyon kararına temel oluşturan testten 10 gün sonra sona erer. En erken olarak ise, testin yapıldığı tarihten sonra 5 gün içinde ve izolasyona ayrılan kişinin son 48 saat içerisinde semptom göstermemiş, ayrıca Enfeksiyondan Korunma Kanunu’nun 22a maddesinin 3. fıkrasının 3. bendi uyarıca yapılan bir testin veya nükleik asit testinin sonucunun negatif olması kaydıyla sona erer. Test yoluyla izolasyondan çıkabilmek amacıyla kişinin izolasyona ayrıldığı mekânı terk etmesine izin verilir. Semptomlar testin yapıldığı zamandan önce görülmeye başladıysa, ilgili sağlık dairesi 1. ve 2. fıkralarda belirtilen yükümlülüklerden muaf tutmak suretiyle semptomun başladığı anı izolasyona başlanılan an olarak varsayabilir.

(5) Enfeksiyon Koruma Yasası’nda tarif edilmiş olan bildirimde bulunma zorunlulukları bu hükümden muaftır. İlgili sağlık dairesi, Robert Koch Enstitüsü’nün yayımladığı tavsiyelerin yürürlükteki nüshalarını gözeterek, 1, 2 ve 4 No’lu talimatlardan farklı hükümler kararlaştırabilir. Sağlık dairelerinin yetkileri bu uygulamalardan muaftır.

7. madde: Ruhsatlı hastanelerin bildirimde bulunma zorunlulukları

Ruhsatlı hastaneler, son olarak 12 Ekim 2020 tarihli yasanın (GVBI. S. 807) 19. maddesiyle değiştirilen 8 Temmuz 1993 tarihli Cankurtaran Hizmetleri Yasası’nın (GVBI. S. 313) 8. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, Disiplinlerarası Hasta Bakım Belgesi (IVENA) aracılığıyla, iş günlerinde saat 12’ye dek veya özel talep halinde vaka sayılarını ve yatak doluluk oranlarına dair verileri bildirmekle yükümlüdür.

2. Bölüm: Geçici ve nihai hükümler

8. madde: Temel hakların kısıtlanması

İşbu yönetmelikle vücut bütünlüğüne (Anayasa’nın 2. maddesinin 2. fıkrasının 1. cümlesi) ve kişisel özgürlüklere (Anayasa’nın 2. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesi) dair temel haklar kısıtlanır.

9. madde: Kabahatler

(1) Kabahatlerin kovuşturulması, Enfeksiyondan Korunma Kanunu’nun 73. maddesinin 1a fıkrasının 24. bendine ve son olarak 5 Ekim 2021 tarihli yasanın (BGBl. S. 4607) 31. maddesiyle değiştirilmiş olan Kabahatler Kanunu’nun (BGBl. I S. 602) 19 Şubat 1987 tarihinde yayımlanmış nüshası gözetilerek gerçekleştirilir.

(2) Enfeksiyondan Korunma Kanunu’nun 73. maddesinin 2. fıkrasının ikinci altbendine göre kabahatler, 25.000 avroya varan para cezaları ile cezalandırılabilir.

(3) Enfeksiyondan Korunma Yasası’nın 73. maddesinin 1a fıkrasının 24. bendi uyarınca, kasten veya ihmal içinde aşağıdaki fiilleri gerçekleştirenler kabahat işlemiş sayılır:
  1. 2. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesini, 2. fıkrasının 1. cümlesini veya 3. fıkranın birinci altbendi ile 4. fıkrasını ihlal ederek, 1. fıkranın 3. cümlesi, 2. fıkranın 2. cümlesi veya 5. fıkra veya 1. maddenin 3. fıkrası uyarınca bir istisna oluşturmamasına rağmen koruyucu maske takmamak,
  2. 2. maddenin 1. fıkrasının 2. cümlesini, 2. veya 3. fıkranın ikinci altbendini ihlal ederek, 1. fıkranın 3. cümlesi, veya 5. fıkra veya 1. maddenin 4. fıkrası uyarınca bir istisna oluşturmamasına rağmen koruyucu maske takmamak,
  3. 4. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesini ihlal ederek, 3. maddenin 2. fıkrası uyarınca bir muafiyet bulunmamasına rağmen, sorumlu sıfatıyla sadece negatif test sonucunu ibraz eden kişilerin girmesini güvence altına almamak,
  4. 4. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesini ihlal ederek, 3. maddenin 2. fıkrası uyarınca bir muafiyet bulunmamasına rağmen, ziyaretçi sıfatıyla negatif test sonucunu ibraz etmeden bir kurumu ziyaret etmek,
  5. 6. maddenin 1. fıkrasının 2. cümlesini ihlal ederek, derhal koronavirüs SARS-CoV-2 ile ilgili nükleik asit testi yaptırmamak,
  6. 6. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesini ihlal ederek, 6. maddenin 1. fıkrasının 3. cümlesi uyarınca bir muafiyet bulunmamasına rağmen, test sonucunun pozitif olduğunu öğrendikten sonra zaman geçirmeden ve doğrudan asıl veya ikinci ikametgahına veya izolasyona çekilmeye olanak sunan diğer bir adresteki konuta gitmemek,
  7. 6. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesini onunla bağlantılı olarak 4. fıkrayı ihlal ederek, 6. maddenin 1. fıkrasının 3. cümlesi veya 4. fıkrası uyarınca bir muafiyet bulunmamasına rağmen, test sonucunun pozitif olduğunu öğrendikten sonra kendiliğinden 10 günlüğüne izolasyona ayrılmamak,
  8. 6. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesini onunla bağlantılı olarak 4. fıkrayı ihlal ederek, 6. maddenin 1. fıkrasının 3. cümlesi uyarınca bir muafiyet bulunmamasına rağmen, antijen testinin sonucunun pozitif olduğunu öğrendikten sonra, antijen testinin yapıldığı tarihten itibaren 10 günlüğüne veya koronavirüs SARS-CoV-2 ile ilgili nükleik asit testi sonucu belli oluncaya dek izolasyona ayrılmamak,
  9. 6. maddenin 3. fıkrasını ihlal ederek, kendi hanesine mensup olmayan bir ziyaretçiyi kabul etmek.

10. madde: Yürürlüğe girme, yürürlükten kalkma

(1) İşbu yönetmelik, Berlin Resmî Gazetesi’nde yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

(2) İşbu yönetmelik, 23 Ağustos 2022 gününün sona ermesiyle yürürlükten kalkar.

Berlin, 19 Temmuz 2022

Berlin Senatosu

Franziska Giffey
Berlin Büyük Belediye Başkanı ve Eyalet Başbakanı

Ulrike Gote
Bilim, Sağlık, Bakım ve
Eşitlikten Sorumlu Eyalet Bakanı

  • SARS-CoV-2-Temel Koruyucu Önlemler Yönetmeliği’nin değiştirilmesi konulu Beşinci Yönetmelik

    PDF-Belge (182.2 kB) - Durum: 19 Temmuz 2022 tarihli