Rozporządzenie w sprawie środków niezbędnych do zapobiegania rozprzestrzenianiu się nowego koronawirusa SARS-Cov-2 w Berlinie

(SARS-CoV-2-Eindämmungsmaßnahmenverordnung - SARS-CoV-2-EindmaßnV)

z dnia 22 marca 2020 r.
w brzmieniu z dnia 19 maja 2020 r.

Na podstawie § 32 zdanie 1 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym z dnia 20 lipca 2000 r. (BGBl. I s. 1045), ostatnio zmienionej art. 3 ustawy z dnia 27 marca 2020 r. (BGBl. I s. 587), Senat zarządza co następuje:

Część I Ogólne zasady zachowania

§ 1 Podstawowe obowiązki

W kontaktach z innymi osobami każda osoba musi ograniczać do absolutnie niezbędnego minimum fizyczny kontakt społeczny. Podczas kontaktów, o których mowa w zdaniu 1 należy zachować minimalną odległość 1,5 metrów, o ile jest to możliwe w danych okolicznościach. Zdanie 1 i 2 nie dotyczą małżonków, partnerów życiowych lub osób mieszkających w tym samym gospodarstwie domowym ani osób, którym przysługuje prawo do opieki i kontaktów z dzieckiem.

§ 2 Przestrzeganie zasad higieny

(1) We wszystkich określonych w częściach 2 do 5 niniejszego Rozporządzenia przedsiębiorstwach, placówkach i na zajęciach należy przestrzegać właściwych zaleceń wydawanych przez Instytut Roberta Kocha w sprawie zapobiegania chorobom zakaźnym w aktualnie obowiązującej wersji, a także postępować zgodnie z wytycznymi właściwych inspekcji pracy dotyczącymi zasad higieny oraz obowiązującymi przepisami ochronnymi dla personelu, osób odwiedzających i klientów. Przepisy bezpieczeństwa pracy pozostają nienaruszone. Handlowcy muszą stosować się do obowiązujących przepisów odpowiednich stowarzyszeń zawodowych. Celem zlecanych działań ochronnych jest ograniczenie kontaktów, ochrona personelu przed zakażeniami oraz unikanie w możliwie dużym stopniu zakażeń przenoszonych drogą kontaktu z powierzchnią i przedmiotami. Osiągnięcie tego ma nastąpić w szczególności dzięki zachowywaniu co najmniej półtorametrowego odstępu od innych osób, a także dzięki stosowaniu wzmożonego reżimu sanitarnego. Ponadto, w razie potrzeby, podejmowane są działania mające na celu kontrolowanie dostępu, unikanie tworzenia się kolejek oraz zachowanie minimalnego odstępu między osobami gromadzącymi się w poczekalniach. Właściwy organ może sprawdzić, czy dany podmiot posiada koncepcję zawierającą zasady higieny oraz czy stosuje przepisy higieny, o których mowa w zdaniach 1-6.

(2) W celu zmniejszenia ryzyka zakażenia przede wszystkim innych osób stanowczo zaleca się stosowanie osłony na usta i nos, w szczególności w sklepach detalicznych i podczas kontaktu z osobami obarczonymi ryzykiem.

(3) Osłonę na usta i nos mają nosić następujące osoby
  1. pasażerowie, kontrolerzy i personel sprzątający w środkach transportu publicznego,
  2. pasażerowie w pojazdach mechanicznych wykorzystywanych do odpłatnego lub służbowego przewozu pasażerów,
  3. w pojazdach mechanicznych podczas podróży w celach prywatnych realizowanych przez osoby nienależące do gospodarstwa domowego, zgodnie z § 3 ust. 1,
  4. pasażerowie, kontrolerzy i personel sprzątający na stacjach kolejowych, w obrębie przystanków, na lotniskach i w terminalach,
  5. klientki i klienci w zakładach rzemieślniczych dostępnych dla klientów,
  6. klientki i klienci w punktach sprzedaży w rozumieniu § 6a ust. 1 oraz w centrach handlowych (galeriach) w rozumieniu § 6a ust. 3 zdanie pierwsze,
  7. personel w restauracjach zgodnie z § 6 ust. 2,
  8. osoby w gabinetach lekarskich i innych placówkach specjalistycznych związanych z ochroną zdrowia, pod warunkiem, że nie uniemożliwia to odpowiedniego leczenia, oraz
  9. klientki i klienci oraz personel w zakładach fryzjerskich, w zakładach usług kosmetycznych, takich jak w szczególności salony piękności, gabinety masażu, studia tatuażu i podobne zakłady.

(4) Obowiązek noszenia osłony na usta i nos, o którym mowa w ust. 3, nie ma zastosowania do dzieci w wieku do ukończonych sześciu lat lub do osób, które nie mogą nosić osłony na nos i usta ze względu na pogorszenie przez to stanu zdrowia lub niepełnosprawność, lub w przypadku, gdy rozprzestrzenianie się wirusa drogą kropelkową zostało ograniczone dzięki zastosowaniu innych środków.

§ 3 Przebywanie w przestrzeni publicznej

(1) Przebywanie w przestrzeni publicznej jest dozwolone tylko w pojedynkę, w gronie małżonków lub partnerów życiowych, swoich domowników oraz osób, którym przysługuje prawo do opieki i kontaktów z dzieckiem, a także dodatkowo z innymi osobami z innego gospodarstwa domowego. Minimalna odległość 1,5 metra musi być zachowana wobec innych osób spoza gospodarstwa domowego, o ile pozwalają na to okoliczności.

(2) Ustępu 1 nie stosuje się w przypadku:

  1. przebywania w przestrzeni publicznej przedstawicielek i przedstawicieli prasy, radia, filmu lub innych mediów w związku z prowadzoną przez nich działalnością medialną,
  2. wykonywania działalności zawodowej, działalności wynikającej z pełnionego mandatu lub działalności wolontariackiej, która musi być realizowana na łonie natury, łącznie z uprawą powierzchni rolnych, ogrodniczych i leśnych niezbędną podczas danej pory roku oraz realizowania reklamy politycznej przez nie więcej niż dwie osoby wobec pojedynczych fizycznych lub poszczególnych grup osób w rozumieniu ustępu 1 zdanie pierwsze, mającej na celu wsparcie partii i wspólnot wyborczych oraz referendów, inicjatyw społecznych, petycji obywatelskich i wniosków mieszkańców,
  3. korzystania z lokalnego transportu publicznego oraz pojazdów mechanicznych wykorzystywanych do odpłatnego lub komercyjnego przewozu osób, lub które muszą być dzielone przez pracowników do celów zawodowych i służbowych, oraz
  4. realizacji na zewnątrz zajęć towarzyszących o charakterze edukacyjnym w obiektach, o których mowa w § 11, zajęć w ramach półstacjonarnej i stacjonarnej pomocy społecznej dla młodzieży oraz, w przypadku zajęć na powietrzu w ramach prywatnej, w szczególności międzysąsiedzkiej pomocy w opiece nad dziećmi w rozumieniu § 12 ustęp 10.
    W przypadkach, o których mowa w zdaniu 1, obowiązuje zasada mówiąca o zachowaniu minimalnej odległości, pod warunkiem, że jest to możliwe i wykonalne w ramach właściwego korzystania z przestrzeni publicznej lub wykonywanej aktywności.

(3) Podczas przebywania na zewnątrz należy przestrzegać następujących zasad:

  1. dozwolone jest siedzenie na zainstalowanych na stałe siedzeniach samemu i z osobami wymienionymi w § 1 zdanie 3 oraz innymi osobami z innego gospodarstwa domowego, od których należy zachować minimalny dystans co najmniej 1,5 metra.
  2. dozwolone jest siedzenie lub leżenie na łąkach i otwartych przestrzeniach samemu i z osobami wymienionymi w § 1 zdanie 3 oraz z innymi osobami z innego gospodarstwa domowego, od których należy zachować minimalny dystans co najmniej 1,5 metra. Od innych osób należy zachować minimalny dystans 5 metrów. Grillowanie oraz przygotowywanie i komercyjne oferowanie żywności jest zabronione.

Dla uniknięcia nadmiernej liczby osób w parkach i na terenach zielonych mogą być ustanawiane ograniczenia dostępu.

§ 4 Wydarzenia, zgromadzenia, zebrania i zbiorowiska

(1) Nie mogą się odbywać publiczne i niepubliczne wydarzenia, zgromadzenia, zebrania i zbiorowiska, chyba że niniejsze Rozporządzenie stanowi inaczej. Z zakazu, o którym mowa w pierwszym zdaniu, wyłączone są spotkania w gronie małżonków lub partnerów życiowych, członków własnego gospodarstwa domowego oraz osób, którym przysługuje prawo do opieki i kontaktów z dzieckiem, a także innych osób z innego gospodarstwa domowego, pod warunkiem, że zachowany jest minimalny odstęp wynoszący 1,5 metra.

(2) Zakaz, o którym mowa w ustępie 1 zdanie 1, nie dotyczy

1. wydarzeń służących spełnianiu zadań publiczno-prawnych, łącznie z posiedzeniami Parlamentu Europejskiego Unii Europejskiej, jego komisji i frakcji, Parlamentu Niemieckiego oraz jego frakcji i komisji, Rady Federacji i jej komisji, Izby Deputowanych Berlina oraz jej frakcji i komisji, Rady Europejskiej, Rady Unii Europejskiej, Komisji Europejskiej, Rządu Federalnego, Senatu Berlina, Rady Burmistrzów i jej komisji, Trybunału Konstytucyjnego Berlina, sejmików samorządowych dzielnic, ich frakcji i komisji, oraz przedstawicielstw zagranicznych, sądów, organów, gremiów i urzędów Unii Europejskiej, organizacji międzynarodowych, federalnych i związkowych oraz innych placówek i instytucji realizujących zadania publiczno-prawne,

2. wydarzeń i zgromadzeń służących do zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego, świadczenia usług publiczno-prawnych, utrzymania zaopatrzenia, opieki zdrowotnej dla ludności,

3. wydarzeń i zgromadzeń do 50 osób służących do pracy prasy, radia i innych mediów, do funkcjonowania zakładów i przedsiębiorstw, których działalność jest dopuszczona na podstawie niniejszego Rozporządzenia, do działalności związków zawodowych, partii i stowarzyszeń oraz do realizacji zadań związanych z prawem do reprezentacji pracowników lub pracy rad zakładowych, lub takich, które są niezbędne dla wykonywania lub podejmowania działalności zawodowej lub wolontariackiej, oraz

4. wydarzeń i zgromadzeń o charakterze prywatnym i rodzinnym do 20 osób, o ile są one niezbędne z powodów nadrzędnych. Dotyczy to w szczególności opieki i pielęgnacji osób wymagających pomocy, opieki paliatywnej, uroczystości pogrzebowych, uroczystości z okazji chrzcin i ślubów.
Podczas wydarzeń i zgromadzeń, które zostały wyłączone z zakazu na mocy ustępu 2, należy zachować minimalną odległość 1,5 metra oraz zapewnić przestrzeganie zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. Osoby uczestniczące w wydarzeniach i zgromadzeniach, które są wyłączone z zakazu zgodnie z ustępem 2 punkt 3, powinny wpisywać się na listę obecności, która musi zawierać co najmniej następujące dane: imię i nazwisko, pełen adres i numer telefonu. Lista obecności musi być przechowywana przez okres czterech tygodni od zakończenia wydarzenia i na żądanie zostać w całości doręczona właściwemu urzędowi, w przypadku, gdy wobec jednego z uczestników zostanie stwierdzone podejrzenie, że osoba ta w momencie imprezy mogła być osobą podejrzaną o bycie zarażoną w rozumieniu ustawy o ochronie przed zakażeniami. Po zakończeniu okresu przechowywania listę obecności należy usunąć lub skasować.

(3) Niezależnie od zakazu określonego w ust. 1 zdanie pierwsze, z zastrzeżeniem zdania trzeciego plenerowe zgromadzenia publiczne w rozumieniu art. 8 Ustawy Zasadniczej i art. 26 Konstytucji Berlina są dozwolone, bez uszczerbku dla przepisów ustawy o zgromadzeniach, pod warunkiem, że zgromadzenia te odbywają się w formie odbywającej się w jednym miejscu manifestacji lub przemarszu, w którym używane są wyłącznie pojazdy i że zapewnione jest zachowanie minimalnej odległości 1,5 metra oraz zasad higieny określonych w ustępie 2 punkt 1. Od dnia 18 maja 2020 r., w drodze odstępstwa od zakazu zgodnie z ust. 1 zdanie pierwsze, zgromadzenia w pomieszczeniach zamkniętych w rozumieniu art. 8 Ustawy Zasadniczej i art. 26 Konstytucji Berlina są dopuszczalne także dla maksymalnie 50 uczestników, bez uszczerbku dla przepisów ustawy o zgromadzeniach, o ile pozwalają na to warunki przestrzenne i zapewnione jest zachowanie minimalnej odległości 1,5 metra i zasad higieny, o których mowa w ustępie 2 punkt 1; ustęp 2 zdanie 2-4 stosuje się odpowiednio. Od 25 maja 2020 r., w drodze odstępstwa od zakazu z ustępu 1 zdanie 1, dopuszcza się organizowanie plenerowych zgromadzeń publicznych w rozumieniu art. 8 Ustawy Zasadniczej i art. 26 Konstytucji Berlina dla maksymalnie 100 uczestników, nie naruszając przepisów ustawy o zgromadzeniach, o ile pozwalają na to warunki przestrzenne i zapewnione jest zachowanie minimalnej odległości 1,5 metra i zasad higieny, o których mowa w ustępie 2 punkt 1. Realizując zgromadzenia dozwolone na podstawie zdań 1-3, kierujący zgromadzeniem musi zapewnić zachowanie minimalnej odległości 1,5 metra i zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1 oraz dopuszczalnej liczby uczestników.

(4) Dopuszcza się imprezy kulturalno-religijne z udziałem maksymalnie 50 uczestników, o ile pozwalają na to warunki przestrzenne i pod warunkiem, że zapewnione jest zachowanie minimalnego odstępu 1,5 metra i przestrzeganie zasad higieny określonych w § 2. Przy obliczaniu maksymalnej liczby uczestników nie są brane pod uwagę osoby absolutnie niezbędne do wykonywania czynności kultu religijnego (osoba prowadząca modlitwę, odpowiedzialna za oprawę muzyczną, służby pomocnicze lub podobne). Należy całkowicie unikać kontaktu fizycznego. Zakaz ten obejmuje również kontakt podczas czynności rytualnych. W trakcie imprezy nie może mieć miejsca przekazywanie przedmiotów między kilkoma osobami. Ustęp 2 zdania 3 do 5 stosuje się odpowiednio.

(5) § 17a ust. 2 Ustawy o zgromadzeniach w wersji opublikowanej dnia 15 listopada 1978 r. (BGBl. I s. 1789), ostatnio zmienionej art. 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2008 r. (BGBl. I s. 2366), nie jest przeszkodą dla noszenia osłony ust i nosa w celu ochrony przed zarażeniem.

Część II Działalność gospodarcza, handel i inne instytucje życia społeczne

§ 5 Szczególne rodzaje placówek handlowych i instytucji kultury oraz szczególne zasady higieny

(1) Następujące rodzaje placówek prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu Ustawy o prowadzeniu działalności gospodarczej opublikowanej 22 lutego 1999 r. (BGBl. I s. 202), ostatnio zmienionej przez art. 15 ustawy z dnia 22 listopada 2019 r. (BGBl. I s. 1746), nie mogą być otwierane dla odwiedzających: lokale taneczne, targi, wystawy o charakterze targowym, rynki sprzedaży branżowej, salony gier, kasyna, punkty bukmacherskie i tym podobne przedsiębiorstwa.

(2) Lokale rozrywkowe w rozumieniu Rozporządzenia o zasadach korzystania z nieruchomości, opublikowanego 21 listopada 2017 r. (BGBl. I s. 3786) nie mogą być otwierane dla odwiedzających.

(3) Kina, teatry i sale koncertowe nie mogą być otwierane dla odwiedzających.

(4) Kina samochodowe mogą być prowadzone, jeżeli zapewnione jest, że osoby odwiedzające pozostają w swoich pojazdach mechanicznych z zamkniętymi rozkładanymi dachami, odległość między pojazdami mechanicznymi wynosić będzie co najmniej 1,5 metra, a nabycie biletów i korzystanie z urządzeń sanitarnych spełniać będzie wymogi dotyczące handlu zgodnie z § 6a ustęp 2; § 4 ustęp 1 zdanie 2 stosuje się do osób przebywających w pojazdach mechanicznych.

(5) Muzea, miejsca pamięci i podobne placówki kulturalne i edukacyjne prowadzone przez podmioty publiczne i prywatne mogą zostać otwarte dla odwiedzających, pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. Biblioteki publiczne mogą prowadzić wypożyczanie materiałów bibliotecznych, pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. Archiwa mogą otwierać swoje czytelnie od 11 maja 2020 r., pod warunkiem zachowania minimalnej odległości 1,5 metra i przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. W celu kontroli dostępu i zapewnienia minimalnej odległości obowiązuje wskaźnik, zgodnie z którym jedna osoba przypada na 10 metrów kwadratowych powierzchni ekspozycyjnej.

(6) Tereny zewnętrzne w ogrodach zoologicznych – Zoologischer Garten Berlin AG i Tierpark-Berlin Friedrichsfelde GmbH mogą zostać otwarte dla zwiedzających pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1, z wyjątkiem pawilonów zwierząt. §§ 6 i 6a stosuje się odpowiednio do punktów sprzedaży i restauracji znajdujących się na terenie ogrodu zoologicznego.

(7) Domy publiczne w rozumieniu Ustawy o ochronie osób uprawiających prostytucję z dnia 21 października 2016 (BGBl. I s. 2372), zmienionej przez art. 57 ustawy z dnia 20 listopada 2019 r. (BGBl. I s. 1626) nie mogą być otwierane dla odwiedzających, ani nie mogą oferować swoich usług poza swoją siedzibą. Zakazane jest świadczenie usług seksualnych z kontaktem cielesnym.

(8) Zakłady fryzjerskie mogą wykonywać swoje usługi.

(9) Gabinety świadczące usługi kosmetyczne (usługi wykonywane przy ciele), takie jak gabinety kosmetyczne, gabinety masażu, studia tatuażu oraz podobne zakłady mogą być otwierane. W przypadku usług wykonywanych blisko ciała, w szczególności wykonywanych przez fryzjerów, w gabinetach kosmetycznych, gabinetach masażu i studiach tatuażu, podczas wykonywania usługi nie musi być dotrzymywana minimalna odległość 1,5 metra .

(10) Można otwierać solaria.

(11) Szkoły nauki jazdy oraz inne instytucje oferujące zajęcia lub kursy szkoleniowe w zakresie prawa jazdy lub kursy szkoleniowe w zakresie prawa jazdy dla instruktorów i zawodowych kierowców mogą być otwarte od dnia 11 maja 2020 r. Należy przestrzegać zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. § 2 ustęp 3 punkt 2 ma odpowiednio zastosowanie do pasażerów. Podczas egzaminów na prawo jazdy w pojeździe może znajdować się tylko osoba poddawana egzaminowi, instruktor oraz osoby absolutnie niezbędne do przeprowadzenia egzaminu na prawo jazdy.

(12) Od 25 maja 2020 r. mogą być oferowane komercyjne przejażdżki wycieczkowe i zwiedzania miast oraz wycieczki z przewodnikiem na wolnym powietrzu, z zastrzeżeniem zachowania minimalnej odległości 1,5 metra i wymogów higienicznych, o których mowa w § 2 ustęp 1.

(13) Przy otwieraniu placówek handlowych stosuje się przepisy dotyczące higieny zgodnie z § 2 ustęp 1 i 3 punkt 5, 8 i 9 oraz ustęp 4 i 14 poniżej.

(14) Przy otwieraniu ogólnodostępnych placówek handlowych do kontroli dostępu i zapewnienia minimalnej odległości stosuje się wskaźnik, zgodnie z którym jedna osoba (klientki i klienci oraz pracownicy) przypada na 20 metrów kwadratowych powierzchni sprzedaży i pomieszczeń handlowych. Jeśli powierzchnia lokalu użytkowego jest mniejsza niż 20 m2, można przyjąć jednorazowo maksymalnie jednego klienta. Nie wolno tworzyć bodźców zachęcających do pozostania. Istniejące strefy odpoczynku i miejsca do siedzenia muszą zostać usunięte lub zamknięte.

§ 6 Lokale gastronomiczne i hotele

(1) Lokale gastronomiczne w rozumieniu Ustawy o prowadzeniu lokali gastronomicznych, w wersji opublikowanej dnia 20 listopada 1998 r. (BGBl. I s. 3418), ostatnio zmienionej przez art. 14 ustawy z dnia 10 marca 2017 r. (BGBl. I s. 420), łącznie z barami shisha, nie mogą być otwierane dla klientów. Wolno im oferować posiłki i napoje do odbioru na miejscu lub z dostawą pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1.

(2) Lokale gastronomiczne oferujące posiłki, które są w nich przygotowywane, mogą być otwarte dla gości od 15 maja 2020 r. w godzinach od 6.00 do 22.00, pod warunkiem przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. Żywność i napoje można podawać i spożywać wyłącznie przy stołach. Nie można oferować posiłków w formie bufetu samoobsługowego. Pomiędzy stołami, łącznie z miejscami siedzącymi, musi być zachowana minimalna odległość 1,5 metra; w tej odległości nie mogą znajdować się żadne osoby. Przepisy dotyczące ograniczenia kontaktów zgodnie z §§ 1, 2 ustęp 1 i 3 ustęp 1 pozostają nienaruszone.

(3) Z ustępu 2 wyłączone są lokale będące tylko pubami w rozumieniu § 1 ustęp 1 punkt 1 ustawy gastronomicznej (GastG), jak również restauracje ze specjalnym trybem działania, puby dla palaczy, restauracje shisha, bary shisha, lokale z występami muzycznymi i lokale taneczne, pokazy, dyskoteki i podobne placówki.

(4) Od 25 maja 2020 r. hotele i inne obiekty noclegowe oraz osoby prowadzące domy wczasowe mogą oferować turystom noclegi z zachowaniem zasad higieny zgodnie z § 2 ustęp 1. Strefy SPA i wellness nie mogą być otwierane. Ustęp 2 stosuje się odpowiednio.

(5) Stołówki dla pracowników danego przedsiębiorstwa oraz funkcjonariuszy sił zbrojnych i policji mogą być prowadzone pod warunkiem zachowania minimalnej odległości 1,5 metra i zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. Od 15 maja 2020 roku stołówki mogą być otwierane również dla gości niezatrudnionych przez daną firmę.

(6) Zdecydowanie zaleca się placówkom gastronomicznym stosowanie systemów rezerwacji lub innych odpowiednich procedur pozwalających na uzyskanie informacji umożliwiających ustalenie kontaktu z osobami zarażonymi. Informacje te są przechowywane przez dany podmiot gospodarczy przez okres czterech tygodni po zakończeniu pobytu gościa i przekazywane na żądanie właściwemu organowi. Na koniec okresu przechowywania informacje są usuwane lub niszczone.

§ 6a Handel detaliczny

(1) Dla punktów sprzedaży w rozumieniu berlińskiej ustawy z dnia 14 listopada 2006 r. o otwieraniu sklepów (GVBl. s. 1045), ostatnio zmienionej ustawą z dnia 13 października 2010 r. (GVBl. s. 467), obowiązują zasady higieny zgodnie z § 2 ustęp 1, 3, 6 i 4 oraz następującymi ustępami 2-4.

(2) Przy otwieraniu punktów sprzedaży do kontroli dostępu i zapewnienia minimalnej odległości stosuje się wskaźnik, zgodnie z którym jedna osoba (rozumiana jako klientka i klient oraz pracownik) przypada na 20 metrów kwadratowych powierzchni sprzedaży i pomieszczeń handlowych. Jeśli powierzchnia lokalu użytkowego jest mniejsza niż 20 m2, można przyjąć jednorazowo maksymalnie jednego klienta. Nie wolno tworzyć bodźców zachęcających do pozostania. Istniejące strefy odpoczynku i miejsca do siedzenia muszą zostać usunięte lub zamknięte.

(3) Zasady dostępu do centrów handlowych (galerii handlowych) powinny zostać osobno uregulowane przez administratora. W tym przypadku obowiązującą wartością referencyjną dla dopuszczalnej liczby osób odwiedzających centrum, o której mowa w ustępie 2 zdanie 1, jest maksymalna liczba uzyskana z sumowania liczby osób, jaka może przebywać na wszystkich powierzchniach sprzedażowych. Aby zapewnić ograniczenie liczby osób w galerii, dostęp może odbywać się co do zasady tylko jednym wejściem, chyba że dzięki zastosowaniu innych, odpowiednich środków można zapewnić, że maksymalna dozwolona liczba osób przebywających w obiekcie nie zostanie w żadnym momencie przekroczona. W części przeznaczonej dla oczekujących może przebywać jednocześnie maksymalnie 10 osób. Nie można tworzyć żadnych bodźców zachęcających klientów do pozostawania w centralnych strefach dostępu i odpoczynku, w szczególności nie powinny tam znajdować się żadne stoiska sprzedażowe. Istniejące strefy odpoczynku oraz miejsca do siedzenia muszą zostać usunięte lub zamknięte.

(4) Ustęp 3 zdania 3-6 stosuje się odpowiednio do domów towarowych i ich systemów kontroli dostępu.

§ 7 Kąpieliska, obiekty sportowe i działalność sportowa

(1) Działalność na i we wszelkich publicznych i prywatnych obiektach sportowych, basenach, basenach odkrytych i plażowych, studiach fitness oraz saunach, łaźniach parowych i podobnych placówkach jest zabroniona, o ile w ustępach 2 do 10 nie wskazano inaczej.

(2) Od dnia 15 maja 2020 r. wyłączone z zakazu, o którym mowa w ustępie 1, są zajęcia sportowe i edukacyjne prowadzone przez organizacje sportowe na świeżym powietrzu, jeżeli spełnione są następujące warunki:

  1. uprawianie danej dyscypliny sportu jest bezdotykowe i przez cały czas zapewniona jest zgodność z minimalną odległością 1,5 metra pomiędzy zawodnikami i innymi osobami,
  2. jednostki treningowe są prowadzone wyłącznie indywidualnie, w parach lub w małych grupach liczących nie więcej niż 8 osób (łącznie z instruktorem lub innymi osobami sprawującymi opiekę),
  3. nie jest prowadzony trening dotyczący sytuacji w grze, zwłaszcza w sportach kontaktowych i zespołowych, gdzie bezpośredni kontakt jest konieczny lub możliwy,
  4. nie odbywają się zawody,
  5. przestrzegane są przepisy dotyczące higieny i dezynfekcji obowiązujące zgodnie z § 2 ust. 1, w szczególności w przypadku wspólnego użytkowania sprzętu sportowego,
  6. szatnie, prysznice i inne pomieszczenia pozostają zamknięte; należy otworzyć oddzielne toalety,
  7. zmiana odzieży i czynności związane z higieną osobistą nie odbywają się na terenie obiektu sportowego,
  8. w celu uniknięcia kumulacji osób, zwłaszcza tworzenia się kolejek, dostęp do obiektu sportowego jest kontrolowany przez organizacje sportowe korzystające z niego,
  9. grupy ryzyka nie są narażone na żadne szczególne ryzyko,
  10. nie są wpuszczani widzowie.
    W kwestii dotyczącej podziału godzin, w których z danego obiektu korzystają poszczególne organizacje sportowe, obowiązują dotychczasowe decyzje z zamówienia. W indywidualnych przypadkach odpowiedzialne instytucje zamawiające mogą podejmować decyzje odmienne, w szczególności jeżeli jest to konieczne do wprowadzenia w życie ograniczeń wymienionych w zdaniu 1. Za przestrzeganie specyfikacji wymienionych w zdaniu 1 podczas użytkowania obiektu odpowiedzialne są organizacje sportowe korzystające z obiektu. W zależności od wielkości danego boiska lub terenu sportowego, organizacje sportowe mogą zezwolić na jednoczesne korzystanie z nich przez kilka małych grup, zgodnie z postanowieniami zdania 1 punkt 2, jeżeli w praktyce zapewnione jest spełnienie pozostałych wymogów określonych w zdaniu 1, w szczególności przepisów dotyczących zachowania dystansu.

(3) Wyłączone z zakazu, o którym mowa w ustępie 1, są bezkontaktowe zajęcia sportowe prowadzone na obiektach sportowych na wolnym powietrzu, pod warunkiem, że są to zajęcia odbywające się tylko w pojedynkę, w gronie małżonków lub partnerów życiowych, swoich domowników oraz osób, którym przysługuje prawo do opieki i kontaktów z dzieckiem, a także dodatkowo z innymi osobami z innego gospodarstwa domowego w taki sposób, że nie powstaje grupa. Podczas tych zajęć należy przestrzegać minimalnej odległości wynoszącej 1,5 metra. Dozwolone jest wchodzenie do budynków wyłącznie w celu pobrania lub zwrotu sprzętu sportowego, który jest absolutnie niezbędny do uprawiania danego rodzaju sportu. Szatnie, prysznice, połączone z nimi toalety i inne pomieszczenia pozostają zamknięte. Osobne toalety mogą zostać otwarte. Łąki i tereny zewnętrzne obiektu sportowego można użytkować wyłącznie do uprawiania sportu. Jeżeli ze względu na specyfikę obiektu sportowego użytkownicy nie mogą przestrzegać lub faktycznie nie przestrzegają przepisów mówiących o zachowaniu dystansu, właściwy organ może całkowicie lub tymczasowo zamknąć dany obiekt.

(4) Użytkowanie zgodnie z punktem 3 powyżej jest dozwolone tylko wtedy, gdy dany obiekt sportowy nie został wcześniej przydzielony zgodnie z punktem 2 powyżej.

(5) Jeżeli ze względu na szczególny charakter obiektu sportowego, ograniczenia określone w ust. 2 lub 3 nie mogą być przestrzegane lub nie są faktycznie przestrzegane przez użytkowników, obiekt sportowy może zostać całkowicie lub tymczasowo zamknięty przez właściwy organ.

(6) Baseny plażowe i odkryte mogą zostać otwarte od dnia 25 maja 2020 r. Przed otwarciem, podmioty je prowadzące przy uzyskiwaniu zgody departamentu Senatu ds. sportu muszą przedłożyć koncepcję użytkowania i higieny, a departament ten przy podejmowaniu swojej decyzji musi włączyć lokalny organ ds. zdrowia (sanepid). O ile baseny są dzierżawione przez osoby trzecie lub udostępniane do takiego użytku, gdzie pewna grupa ma pierwszeństwo użytkowania, te osoby trzecie są podmiotami je prowadzącymi w rozumieniu powyższej regulacji.

(7) Od 25 maja 2020 r. dozwolone jest przeprowadzanie zawodów w bezkontaktowych sportach na świeżym powietrzu, pod warunkiem że odbywa się to w ramach koncepcji użytkowania i higieny danej federacji sportowej, która została wcześniej zatwierdzona przez departament Senatu ds. sportu.

(8) Imprezy sportowe w sporcie zawodowym są wyłączone z zakazu, o którym mowa w ustępie 1, jeżeli miejsce, w którym się odbywają, jest ograniczone przestrzennie, dostęp do niego jest kontrolowany, a widzowie nie są wpuszczani na teren obiektu. Wydarzenia, o których mowa w zdaniu 1, wymagają pisemnej zgody departamentu Senatu ds. sportu, która przy podejmowaniu swojej decyzji musi włączyć lokalny organ ds. zdrowia (sanepid). Decyzja o przeznaczeniu obiektu sportowego do wykorzystania na imprezy w rozumieniu zdań 1 i 2 leży w gestii właściwych organów dokonujących przydziału. Nie narusza to postanowień Rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2020 r. o zakazie imprez masowych – w wersji z dnia 28 kwietnia 2020 r. Zdania 1-4 stosuje się odpowiednio do wydarzeń sportowych w sporcie zawodowym, które nie odbywają się na obiektach sportowych w rozumieniu ust. 1.

(9) Dalsze wyjątki od zakazu określonego w ustępie 1 mogą być dozwolone wyłącznie w szczególnie uzasadnionych, pojedynczych przypadkach, za pisemnym zezwoleniem departamentu Senatu ds. sportu. Dotyczy to w szczególności:

  1. działalności treningowej członków kadry sportowej, przygotowujących się do zawodów krajowych i międzynarodowych w federalnych lub paraolimpijskich miejscach zgrupowania, jeśli wnioskowane jednostki treningowe są nieodzowne do przygotowań,
  2. działalności sportowej z udziałem zwierząt, jeśli jest to bezwzględnie konieczne dla dobrostanu zwierząt,
  3. działalności treningowej drużyn Bundesligi oraz sportowców zawodowych.
    Jeśli za przyznawanie prawa do korzystania z publicznych obiektów sportowych przed wejściem w życie niniejszego Rozporządzenia odpowiedzialny był inny organ kraju związkowego Berlina, zostanie on włączony przez właściwy departament Senatu ds. sportu do procedury podejmowania decyzji o zastosowaniu wyjątku.

(10) Przepisy dotyczące zajęć w-f jako przedmiotu nauczanego w szkołach publicznych i niezależnych szkołach, placówkach szkolnictwa zawodowego oraz jako przedmiotu związanego ze studiami na uniwersytetach mają pierwszeństwo przed niniejszymi przepisami.

Część III Przepisy dot. szpitali, zakładów opiekuńczych, działalności placówek pomocy integracyjnej oraz wykonujących świadczenia w rozumieniu rozdziału 8, Księgi XII Kodeksu socjalnego oraz podobnych placówek

§ 8 Przepisy ogólne

Odpowiednie zalecenia Instytutu Roberta Kocha dotyczące postępowania w przypadku pandemii COVID 19, z późniejszymi zmianami, są wiążące i należy je wdrażać w obiektach, o których mowa w części 3, o ile niniejsze Rozporządzenie nie stanowi inaczej. Ośrodki muszą zapewnić swoim pacjentkom i pacjentom, mieszkankom i mieszkańcom oraz użytkowniczkom i użytkownikom osłony na usta i nos. Przepisy te dotyczą również usług w zakresie opieki ambulatoryjnej.

§ 9 Szpitale

(1) Szpitale w rozumieniu Krajowej ustawy o szpitalach z dnia 18 sierpnia 2011 r. (GVBl. s. 483), ostatnio zmienionej przez art. 15 ustawy z dnia 2 lutego 2018 r. (GVBl. s. 160), które uczestniczą w udzielaniu pomocy w nagłych przypadkach, powinny, o ile jest to medycznie uzasadnione, co do zasady zawiesić wszystkie planowane przyjęcia, operacje i zabiegi, jeśli dzięki temu możliwie jest udostępnienie zasobów personalnych i innych do leczenia pacjentów i pacjentek zakażonych wirusem COVID-19 lub z podejrzeniem zakażenia. Ten sam obowiązek dotyczy innych zatwierdzonych szpitali w berlińskim planie szpitalnym. Dalsze szczegóły określa administracja Senatu odpowiedzialna za zdrowie.

(2) Szpitale, o których mowa w ustępie 1, muszą podjąć niezbędne kroki, by niezwłocznie przeszkolić swój personel medyczny i pielęgniarski w zakresie intensywnej terapii z zastosowaniem respiratorów oraz w zakresie leczenia pacjentów i pacjentek zakażonych wirusem COVID-19 lub z podejrzeniem zakażenia.

(3) O ile jest to medycznie uzasadnione, szpitale o których mowa w ustępie 1, muszą skoncentrować swoje zasoby personalne i inne przede wszystkim na leczeniu pacjentek i pacjentów zakażonych wirusem COVID-19 lub z podejrzeniem zakażenia.

§ 10 Zasady dotyczące odwiedzin

(1) Mieszkanki i mieszkańcy domów opieki (placówki stacjonarnej opieki długoterminowej i krótkoterminowej) oraz osoby korzystające ze specjalnych form mieszkalnych w rozumieniu Księgi IX Kodeksu socjalnego z dnia 23 grudnia 2016 r. (BGBl. I s. 3234), ostatnio zmienionej przez art. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 2019 r. (BGBl. I s. 2789) mogą codziennie przyjmować odwiedziny jednej osoby, z wyjątkiem osób z zakażeniem dróg oddechowych. W przypadku stwierdzenia zakażenia COVID-19 w ośrodku, kierownictwo ośrodka może, w ramach oceny ryzyka dla mieszkańców, w której ma uczestniczyć właściwy organ ds. zdrowia (sanepid), ograniczyć regulamin wizyt zgodnie z punktem 1 lub wprowadzić zakaz wizyt. Środki, o których mowa w zdaniu 2, muszą opierać się na odpowiednich zaleceniach Instytutu Roberta Kocha i mogą być stosowane tylko przez ograniczony czas. Środki, o których mowa w zdaniu 2, muszą zostać zgłoszone właściwemu organowi nadzorczemu.

(2) Osoby najciężej chore i umierające nie podlegają ograniczeniom dotyczącym przyjmowania odwiedzin.

(3) Wizyty osób pełniących posługę duszpasterską są zawsze dozwolone, ewentualnie z zastosowaniem niezbędnych zasad postępowania.

§ 11 Instytucje opieki dziennej i nocnej

(1) Instytucje opieki dziennej i nocnej w rozumieniu Księgi XI Kodeksu socjalnego – Socjalne ubezpieczenie pielęgnacyjne – (art. 1 ustawy z dnia 26 maja 1994 r., BGBl. I s. 1014, 1015), ostatnio zmienionej przez art. 10 ustawy z dnia 22 marca 2020 r. (BGBl. I s. 604), nie mogą być otwarte w celu wykonywania działalności opiekuńczej, z zastrzeżeniem ustępu 2.

(2) Instytucje, o których mowa w ustępie 1, mogą w nagłych przypadkach oferować ograniczone świadczenia w zakresie opieki nad osobami wymagającymi opieki, których krewni wykonują pracę zawodową niezbędną do utrzymania życia publicznego, w szczególności w zakresie zdrowia, opieki, bezpieczeństwa publicznego i zaopatrzenia lub w takich przypadkach, w których opieka jest niezbędna z przyczyn fachowych i nie może zostać zapewniona w inny sposób.

§ 11a Postanowienia dotyczące działalności i świadczeń pomocy integracyjnej oraz świadczeń w rozumieniu rozdziału 8, Księgi XII Kodeksu socjalnego

(1) Warsztaty dla osób niepełnosprawnych oraz placówki opieki dziennej dla osób niepełnosprawnych (obejmuje to rodzaje świadczeń typu BFBTS, TSHIV i TBTSB) i placówki innych instytucji oferujących świadczenia na podstawie § 60 Księgi IX Kodeksu socjalnego nie mogą być otwierane, z wyjątkiem nagłych przypadków opieki nad osobami z niepełnosprawnością,

  1. dla których nie ma innej możliwości opieki (np. przez członków rodziny, w niestacjonarnych i specjalnych placówkach mieszkaniowych),
  2. których członkowie rodzin wykonują pracę zawodową niezbędną dla utrzymania życia publicznego, w szczególności w zakresie zdrowia, opieki, bezpieczeństwa publicznego i zaopatrzenia lub
  3. dla których w indywidualnych przypadkach opieka taka jest pilnie potrzebna dla ustabilizowania stanu zdrowia.
    Zakaz otwierania, o którym mowa w zdaniu 1, nie obejmuje warsztatów dla osób niepełnosprawnych, które wykonują lub realizują świadczenia bądź prace wspierające związane z produktami medycznymi i/lub produktami o istotnym znaczeniu dla opieki/pielęgnacji; do nich należą także pralnie. Dotyczy to także takich obszarów działalności, jak części warsztatów dla osób niepełnosprawnych, służących zaopatrzeniu w posiłki placówek medycznych lub/i placówek o istotnym znaczeniu dla opieki/pielęgnacji. Instytucje sprawujące opiekę w przypadkach nagłych zgodnie ze zdaniem 1 druga część zdania oraz instytucje prowadzące warsztaty dla osób niepełnosprawnych nieobjęte zakazem otwarcia, o którym mowa w zdaniu 1 pierwsza połowa zdania zgodnie ze zdaniem 2 i 3, muszą w każdym przypadku podjąć stosowane środki, które zapewnią przestrzeganie zasady zachowania odstępów i zasady higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1 oraz będą zapobiegać bliskim kontaktom w takim zakresie, jaki jest możliwy.

(2) Zatrudnienie i opieka nad osobami uprawnionymi do świadczeń w warsztatach dla osób niepełnosprawnych jest dozwolona od dnia 18 maja 2020 r. poza ust. 1, z zastrzeżeniem zachowania minimalnej odległości 1,5 metra i zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1, jeżeli

  1. liczba miejsc pracy i opieki wykorzystywanych jednocześnie, w tym już wykorzystywanych zgodnie z ust. 1, jest ograniczona do 35 % miejsc dostępnych w ramach warsztatów w dniu 17 marca 2020 r.
  2. osoby z niepełnosprawnością wyraziły zgodę na ponowne podjęcie pracy i opieki, oraz
  3. sporządzona została koncepcja ochrony przed zakażeniami dla funkcjonowania warsztatu, która została uzgodniona z odpowiednim lekarzem medycyny pracy.

(3) Placówki wykonujące świadczenia na podstawie umów zgodnie z § 123 Księgi IX Kodeksu socjalnego lub § 75 Księgi XII Kodeksu socjalnego – pomoc społeczna – (artykuł 1 ustawy z dnia 27 grudnia 2003 r., BGBl. I s. 3022, 3023), zmienionego ostatnio artykułem 11 ustawy z dnia 27 marca 2020 r. (BGBl. I s. 575), w celu uniknięcia zagrożenia dla pracowników i osób uprawnionych do otrzymywania świadczeń upoważnione są do zadysponowania personelem inaczej, niż zostało to zapisane w umowach o wykonywanie świadczeń. Osobom uprawnionym do otrzymywania świadczeń należy zapewnić podstawową opiekę zdrowotną. Nadwyżka personelu, wynikająca ze znacznej redukcji zakresu opieki w ramach poszczególnych rodzajów świadczeń, ma zostać skierowana przez świadczeniodawcę do innych placówek, aby tam była zapewniona odpowiednia opieka zdrowotna.

Część IV Postanowienia dla szkół i placówek oświaty w rozumieniu Ustawy o szkolnictwie (Schulgesetz) oraz placówek pobytu dziennego oraz miejsc opieki dziennej nad dziećmi w rozumieniu Ustawy o opiece dziennej nad dziećmi (Kindertagesförderungsgesetz)

§ 12 Szkoły i placówki oświaty w rozumieniu Ustawy o szkolnictwie, placówki pobytu dziennego oraz miejsc opieki dziennej nad dziećmi w rozumieniu Ustawy o opiece dziennej nad dziećmi

(1) Szkoły publiczne oraz szkoły społeczne i prywatne, łącznie z placówkami drugiej ścieżki edukacyjnej w rozumieniu Ustawy o szkolnictwie z dnia 26 stycznia 2004 r. (GVBl. s. 26), ostatnio zmienionej przez art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2019 r. (GVBl. s. 255), mogą zostać otwarte w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych, pod warunkiem przestrzegania minimalnego odstępu wynoszącego 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. Dalsze szczegóły określa departament Senatu ds. oświaty biorąc pod uwagę wyniki głosowania obejmującego wszystkie kraje związkowe, w szczególności kwestie dotyczące stopniowego otwierania poszczególnych typów szkół, poziomów nauczania, roczników i kierunków kształcenia oraz dopuszczalności prowadzania zajęć szkolnych poza szkołą. Nie odbywają się zajęcia wyrównawcze i opiekuńcze dla uczniów. Wycieczki szkolne są zabronione.

(2) Możliwe jest przeprowadzanie egzaminów, pod warunkiem przestrzegania minimalnego odstępu wynoszącego 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1.

(3) Obiekty prowadzone przez podmioty non-profit w rozumieniu ustawy o szkołach mogą być otwarte dla celów dydaktycznych i edukacyjnych od dnia 11 maja 2020 r., pod warunkiem zachowania minimalnej odległości 1,5 metra i przestrzegania zasad higieny o których mowa w § 2 ustęp 1. Szkoły muzyczne i młodzieżowe szkoły artystyczne mogą być otwierane od 11 maja 2020 roku do nauczania indywidualnego i nauczania w grupach do pięciu osób. Lekcje śpiewu i lekcje z instrumentami dętymi mogą być prowadzone tylko jako lekcje indywidualne. Podczas takich zajęć i zajęć ze sztuk widowiskowych należy podjąć szczególne środki ostrożności. Zajęcia, które obejmują zajęcia sportowe są niedozwolone.

(4) Szkoły ogrodnicze i młodzieżowe szkoły ruchu drogowego mogą być otwierane od 11 maja 2020 r., pod warunkiem zachowania minimalnej odległości 1,5 metra i przestrzegania zasad higieny zgodnie z § 2 ust. 1.

(5) Ośrodki kształcenia dorosłych pozostają zamknięte dla kursantów do dnia 31 maja 2020 r. Rejestracja jest dozwolona od dnia 1 czerwca 2020 r., pod warunkiem przestrzegania minimalnego odstępu wynoszącego 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. Od dnia 1 lipca 2020 r. można być obecnym na kursach prowadzących na miejscu.

(6) Inne zajęcia edukacyjne dla dorosłych, prowadzone indywidualnie lub w grupach, które nie są objęte § 13, są dozwolone od dnia 11 maja 2020 r., pod warunkiem przestrzegania minimalnego odstępu wynoszącego 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. Zajęcia edukacyjne, które obejmują wspólne zajęcia sportowe oraz wspólne przygotowywanie lub spożywanie posiłków, są niedozwolone.

(7) Placówki pobytu dziennego i miejsca opieki dziennej nad dziećmi w rozumieniu Ustawy z dnia 23 czerwca 2005 r. o promocji opieki dziennej nad dziećmi (GVBl. s. 322), ostatnio zmienionej art. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2017 r. (GVBl. s. 702), są otwarte w ograniczonym zakresie, w ramach wytycznych z ust. 5.

(8) Rodzaje placówek wyszczególnione w ustępie 1 mogą w nagłych przypadkach oferować ograniczone świadczenia w zakresie opieki nad dziećmi, których rodzice wykonują pracę zawodową niezbędną do utrzymania życia publicznego, w szczególności w zakresie zdrowia, opieki, bezpieczeństwa publicznego i zaopatrzenia. O wyborze placówek, z wyjątkiem placówek pobytu dziennego oraz miejsc opieki dziennej nad dziećmi wg Ustawy o opiece dziennej nad dziećmi, decyduje departament Senatu ds. szkolnictwa. Działalność opiekuńcza placówek pobytu dziennego i miejsc opieki dziennej nad dziećmi będzie stopniowo przywracana. W tym celu grupa dzieci, które mogą zostać objęte opieką w nagłych przypadkach, zostanie rozszerzona i wykroczy poza ramy obecnej oferty, przy uwzględnieniu sytuacji epidemicznej w kraju związkowym Berlinie. Zmiana ta dotyczy w szczególności dzieci z określonych roczników oraz grupy rodziców samotnie wychowujących dziecko; dalsze szczegóły reguluje departament Senatu ds. młodzieży i rodziny.

(9) Mogą być przeprowadzane degustacje posiłków niezbędne do wydawania obiadów szkolnych.

(10) Prywatna opieka nad dziećmi, w szczególności opieka międzysąsiedzka, jest dozwolona dla dzieci z maksymalnie trzech gospodarstw domowych. Należy zapewnić, by przez cały czas spotykały się tylko te same dzieci i by opiekowały się nimi tylko osoby posiadające prawo do opieki. § 43 SGB VIII pozostaje nienaruszony.

(11) Placówki kształcenia i doskonalenia zawodowego w zakresie pomocy dzieciom i młodzieży oraz kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli mogą być otwierane, o ile przestrzegane są przepisy dotyczące higieny, o których mowa w § 2. Dalsze szczegóły w odniesieniu do placówek opieki nad dziećmi i młodzieżą określa departament Senatu ds. młodzieży i rodziny, a w odniesieniu do kształcenia nauczycieli departament Senatu ds. szkolnictwa. Część V niniejszego Rozporządzenia ma zastosowanie do kształcenia nauczycieli na uniwersytetach.

§ 13 Szkoły medyczne i pielęgniarskie oraz inne placówki kształcenia zawodowego

(1) Szkoły medyczne i pielęgniarskie oraz inne placówki kształcenia zawodowego mogą zostać otwarte w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych, pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1. Dalsze szczegóły zostaną określone przez właściwy departament Senatu.

(2) Możliwe jest przeprowadzanie egzaminów, pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1.

Część V Postanowienia dotyczące instytucji naukowych i badawczych

§ 14 Szkoły wyższe

1) Państwowe, prywatne i wyznaniowe szkoły wyższe, łącznie z ich placówkami, nie mogą być otwierane w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych, na których obecni będą studenci, ani być ogólnodostępne.

(2) Szkoły wyższe, korzystając z prawa gospodarza placówki i swoich uprawnień do wydawania poleceń służbowych mogą zezwolić na dostęp w celach badawczych pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1.

(3) Szkoły wyższe, korzystając z prawa gospodarza placówki i swoich uprawnień do wydawania poleceń służbowych mogą zezwolić na dostęp do celów administracyjnych, o ile działalność administracyjna wymaga obecności na miejscu i gdy zapewnione jest przestrzeganie zasad higieny o których mowa w § 2 ustęp 1.

(4) Dopuszcza się przeprowadzanie egzaminów wymagających obecności studenta, w tym testów wstępnych i językowych, pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1, jeżeli egzaminów tych nie można przeprowadzić z wykorzystaniem elektronicznych technologii informacyjno-komunikacyjnych.

(5) W uzasadnionych przypadkach mogą odbywać się w szczególności obowiązkowe zajęcia praktyczne wymagające specjalistycznego laboratorium lub pracowni szkoły wyższej, pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1.

§ 15 Biblioteki

Biblioteki naukowe i archiwa mogą prowadzić wypożyczanie materiałów bibliotecznych pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1

§ 16 Ogród Botaniczny

Tereny zewnętrzne Ogrodu Botanicznego mogą zostać otwarte pod warunkiem zachowywania odległości co najmniej 1,5 metra oraz przestrzegania zasad higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1.

§ 17 Stołówki studenckie

Stołówki studenckie nie mogą być otwierane.

§ 18 Pozauniwersyteckie instytucje badawcze

Przy dostępie do instytutów i obiektów przeznaczonych do prowadzenia badań pozauniwersyteckich należy zapewnić, że zachowane będą minimalne odległości 1,5 metra i przestrzegane będą zasady higieny, o których mowa w § 2 ustęp 1.

Część VI Kwarantanna

§ 19 Kwarantanna domowa dla wjeżdżających i powracających z podróży, obserwacja

(1) Osoby przybywające drogą lądową, wodną lub lotniczą do kraju związkowego Berlina z grupy państw, o których mowa w ustępie 4, zobowiązane są po przybyciu do bezzwłocznego udania się do swojego mieszkania lub innego odpowiedniego miejsca zakwaterowania i ciągłego pozostania w tym miejscu w odosobnieniu przez okres 14 dni od powrotu; dotyczy to także osób, które najpierw przybyły na terytorium innego kraju związkowego Republiki Federalnej Niemiec lub do państwa z grupy państw, o których mowa w ustępie 4. Osobom wymienionym w ustępie 1 zdanie 1 nie wolno w tym czasie przyjmować wizyt osób spoza ich gospodarstwa domowego.

(2) Osoby, o których mowa w ustępie 1 zdanie 1, zobowiązane są do bezzwłocznego skontaktowania się ze swoim właściwym urzędem ds. zdrowia publicznego (sanepidem) i zgłoszenia obowiązku spełnienia przez tą osobę warunków wymienionych w ustępie 1. Ponadto w przypadku stwierdzenia wystąpienia symptomów choroby, osoby, o których mowa w ustępie 1 zdanie 1, zobowiązane są do bezzwłocznego poinformowania o tym właściwego urzędu ds. zdrowia publicznego (sanepidu).

(3) Na czas odosobnienia osoby, o których mowa w ustępie 1 zdanie 1, podlegają obserwacji przez właściwy urząd ds. zdrowia publicznego (sanepid).

(4) Grupą państw w rozumieniu ustępów 1 do 3 są państwa członkowskie Unii Europejskiej, a także Islandia, Księstwo Liechtensteinu, Norwegia, Szwajcaria oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

(5) Ustępy 1-3 stosuje się odpowiednio do osób wjeżdżających z państwa należącego do grupy państw w myśl ustępu 4, które zgodnie z publikacją Instytutu Roberta Kocha opartą na analizach statystycznych i publikacjach Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC), odnotowało łącznie w ciągu ostatnich siedmiu dni ponad 50 przypadków nowych zakażeń na 100 000 mieszkańców.

§ 20 Wyjątki od kwarantanny domowej

(1) Nie objęte postanowieniami § 19 ustęp 1 zdanie 1 są osoby,

  1. które z przyczyn zawodowych transportują przez granicę inne osoby, towary lub dobra drogą lądową, kolejową, wodną lub lotniczą,
  2. których działalność jest bezwzględnie konieczna dla utrzymania
    a. funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej, łącznie z placówkami opieki, oraz innych obiektów infrastruktury krytycznej,
    b. bezpieczeństwa i porządku publicznego,
    c. stosunków dyplomatycznych i konsularnych,
    d. funkcjonowania porządku prawnego,
    e. funkcjonowania parlamentów, rządów i administracji szczebla federalnego, krajowego i komunalnego lub
    f. funkcjonowania organów Unii Europejskiej i organizacji międzynarodowych.

Występowanie bezwzględnej konieczności musi zostać zweryfikowane przez pracodawcę sektora publicznego lub prywatnego oraz potwierdzone przez niego albo
3. które w ramach swojej działalności jako pracownicy przedsiębiorstw transportu lotniczego, wodnego, kolejowego lub autobusowego lub członkowie załóg samolotów, statków, pociągów lub autobusów przebywały poza terytorium Republiki Federalnej Niemiec.
Wykraczając poza zapis zdania 1 w innych uzasadnionych, pojedynczych przypadkach odpowiedni urząd ds. zdrowia publicznego (sanepid) może na wniosek dokonać dalszych zwolnień. W szczególnie pilnych, indywidualnych przypadkach Zarząd Senatu ds. zdrowia może dokonać zwolnienia, o którym mowa w zdaniu 2; o fakcie takim zostaje poinformowany właściwy urząd ds. zdrowia publicznego (sanepid).

(2) § 19 nie dotyczy osób, które wjeżdżają na terytorium Republiki Federalnej Niemiec w celu podjęcia pracy przez okres co najmniej trzech tygodni (pracownicy sezonowi), jeżeli w miejscu ich zakwaterowania i pracy w ciągu pierwszych 14 dni po przyjeździe zostaną podjęte dla całej grupy wewnątrzzakładowe środki higieny oraz działania mające na celu uniknięcie kontaktów poza grupą, porównywalne z izolacją, o której mowa w § 19 ustęp 1 zdanie 1, a opuszczenie miejsca zakwaterowania jest dozwolone wyłącznie w celu wykonywania pracy. Pracodawca zgłasza do właściwego urzędu ds. zdrowia publicznego (sanepidu) fakt podjęcia pracy oraz dokumentuje podjęte środki, o których mowa w zdaniu 1. Właściwy organ ma sprawdzać przestrzeganie wymogów, o których mowa w zdaniu 1.

(3) § 19 nie dotyczy funkcjonariuszy sił zbrojnych i funkcjonariuszy policji, powracających z innego kraju z misji zagranicznej i po wypełnieniu obowiązków porównywalnych z misją zagraniczną.

(4) § 19 nie ma zastosowania do osób wjeżdżających z państw, w przypadku których Instytut Roberta Kocha stwierdził w oparciu o wiarygodną wiedzę epidemiologiczną, że występująca tam sytuacja związana z zakażeniami wskazuje na to, że ryzyko zakażenia się dla pojedynczej osoby jest niskie.

(5) § 19 nie ma zastosowania do osób, które wjeżdżają do Republiki Federalnej Niemiec lub do kraju związkowego Berlin w celach tranzytowych; osoby te muszą bezpośrednią drogą opuścić terytorium kraju związkowego Berlina. Konieczny podczas tranzytu przejazd przez terytorium kraju związkowego Berlina jest dozwolony.

(6) Ustępy 1 do 5 stosuje się tylko wówczas, gdy wymienione w nich osoby nie wykazują symptomów wskazujących na zakażenie COVID-19, które zostały podane w informacji Instytutu im. Roberta Kocha o aktualnie obowiązujących kryteriach.

(7) Przepisów § 19 ustęp 2 nie stosuje się do osób, które po wjeździe do kraju związkowego Berlin znajdą się niezwłocznie w miejscu zakwaterowania zapewnionym przez państwo. Przy zakwaterowaniu w urzędowej placówce musi być zapewnione zachowanie minimalnego odstępu wynoszącego 1,5 metra i zasad higieny, o których mowa w § 2 ust. 1, a także należy spełnić wymogi Zarządu Senatu ds. Zdrowia i właściwego organu ds. zdrowia (sanepid). Niniejszą regulację stosuje się tylko wtedy, gdy obowiązki wynikające z § 19 ust. 2 są wypełniane przez inny podmiot.

§ 21 Przekazywanie danych

Dane osobowe osób, o których mowa w § 19 ustęp 1 zdanie 1, które powracają drogą lotniczą przez lotnisko Berlin-Tegel “Otto Lilienthal” na terytorium miasta Berlina, które to dane są niezbędne dla zagwarantowania nadzoru nad kwarantanną domową zgodnie z § 19 ustęp 1 zdanie 1 są przekazywane przez urząd ds. zdrowia publicznego (sanepid) dzielnicy Reinickendorf do sanepidu właściwego dla miejsca zamieszkania danej osoby. W tym celu sanepid dzielnicy Reinickendorf wzywa przewoźników lotniczych do bezzwłocznego udostępniania mu danych osobowych osób wymienionych w zdaniu 1, które są w posiadaniu przewoźników.

§ 22 Dalsze obowiązywanie Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym

Poza tym przepisy Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym pozostają nienaruszone. W indywidualnych przypadkach urząd ds. zdrowia publicznego (sanepid) jest w szczególności uprawniony do wcześniejszego zakończenia odosobnienia, o którym mowa w § 19 ustęp 1 zdanie 1.

Część VII - Postanowienia końcowe

§ 23 Ograniczenie praw podstawowych

Niniejsze Rozporządzenie ogranicza podstawowe prawa obywatelskie – wolność osobistą (art. 2 ust. 2 zdanie 2 Ustawy Zasadniczej), prawo do swobodnego przemieszczania się (art. 11 ust. 1 Ustawy Zasadniczej), nienaruszalność mieszkania (art. 13 Ustawy Zasadniczej) i wolność zgromadzeń (art. 8 ust. 1 Ustawy Zasadniczej).

§ 24 Wykroczenia

Wykroczenia w rozumieniu § 73 ustęp 1a punkt 24 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym dopuszcza się ten, kto działając umyślnie lub przez zaniedbanie nie przestrzega nakazów i zakazów zawartych w §§ 1 do 8 oraz 10 do 19 niniejszego Rozporządzenia. Za wykroczenie grozi kara grzywny do 25.000 Euro.

§ 25 Wejście w życie, utrata mocy obowiązującej, ewaluacja.

(1) Niniejsze Rozporządzenie wchodzi w życie dnia 23 marca 2020 r., a traci swoją moc obowiązującą z końcem 5 czerwca 2020 r.

(2) Organ wydający Rozporządzenie będzie dokonywał ciągłej ewaluacji, czy nadal występują warunki uzasadniające utrzymywanie niniejszych ograniczeń praw podstawowych.

(3) Wraz z wejściem w życie niniejszego Rozporządzenia przestaje obowiązywać Rozporządzenie w sprawie środków niezbędnych do zapobiegania rozprzestrzenianiu się wirusa SARS-CoV-2 z dnia 17 marca 2020 r., ogłoszone zgodnie z § 2 ust. 1 Ustawy w sprawie ogłaszania ustaw i rozporządzeń w dniu 17 marca 2020 r., ostatnio zmienione rozporządzeniem z dnia 21 marca 2020 r., ogłoszone także zgodnie z § 2 ust. 1 Ustawy w sprawie ogłaszania ustaw i rozporządzeń w dniu 21 marca 2020 r.

Senat Berlina

Michael Müller
Burmistrz rządzący

Dilek Kalayci
Senator ds. zdrowia, opieki i równouprawnienia

Rozporządzenie w sprawie środków niezbędnych do zapobiegania rozprzestrzenianiu się nowego koronawirusa SARS-Cov-2 w Berlinie

(SARS-CoV-2-Eindämmungsmaßnahmenverordnung – SARS-CoV-2-EindmaßnV)

PDF-Dokument (303.6 kB) - Stan: 19 maja 2020 r. Dokument: Senatskanzlei Berlin

Rozporządzenie w sprawie zakazu organizowania imprez masowych ze względu na pandemię SARS CoV 2

(Rozporządzenie zakazujące organizowanie imprez masowych – GroßveranstaltungsverbVerbV) Berlin, dnia 21 kwietnia 2020 r. Więcej informacji