Ukraine

Informationen für Geflüchtete aus der Ukraine und ehrenamtlich Helfende / Інформація для біженців з України і для волонтерів: berlin.de/ukraine

Rozporządzenie w sprawie podstawowych środków niezbędnych do ochrony ludności przed zakażeniami koronawirusem SARS-CoV-2 (Rozporządzenie w sprawie podstawowych środków ochrony przed SARS-CoV-2 - BaSchMV)

z dnia 29 marca 2022 r.

w wersji

Drugiego rozporządzenia zmieniającego
Rozporządzenie w sprawie podstawowych środków ochrony przed SARS-CoV-2

z dnia 03 maja 2022 r.

Na podstawie § 2 zdanie pierwsze i drugie Berlińskiej ustawy w sprawie partycypacji parlamentu w kwestiach dotyczących COVID-19 z dnia 1 lutego 2021 r. (GVBl. str. 102) oraz § 32 zdanie pierwsze i drugie w związku z § 28 ustęp 1 i § 28a ustęp 7 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym z dnia 20 lipca 2000 r. (BGBl. I str. 1045), ostatnio zmienionej artykułem 4 ustawy z dnia 18 Marca 2022 r. (BGBl. I str. 473) jak również § 7 Rozporządzenia specjalnego w sprawie środków ochronnych przeciwko COVID-19 z dnia 8 maja 2021 r. (BAnz 08.05.2021 V1) ostatnio zmienionego artykułem 2 rozporządzenia z dnia 18 marca 2022 r. (BGBl. I str. 478) Senat zarządza co następuje:

Część I Podstawowe obowiązki, zasady ochrony i higieny

§ 1 Maska medyczna i maska chroniąca drogi oddechowe

(1) Jeżeli niniejsze rozporządzenie przewiduje obowiązek noszenia maski, należy nosić maskę chroniącą drogi oddechowe (FFP2 lub porównywalną), o ile nie ustalono inaczej. Maskę należy nosić w taki sposób, aby szczelnie zakrywała usta i nos i zapobiegała rozprzestrzenianiu się kropli i aerozoli podczas oddychania, kasłania, kichania lub mówienia.

(2) Maska chroniąca drogi oddechowe i maska medyczna w rozumieniu niniejszego rozporządzenia są maskami ochronnymi wykonanymi ze specjalnych materiałów, spełniającymi odpowiednie wymagania określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia i nie mogą posiadać zaworu wydechowego.

(3) Jeżeli niniejsze rozporządzenie nakazuje noszenie maski medycznej lub maski chroniącej drogi oddechowe, obowiązek ten nie odnosi się
  1. do dzieci do ukończenia szóstego roku życia,
  2. do dzieci do ukończenia czternastego roku życia w odniesieniu do maski chroniącej drogi oddechowe – zamiast takiej maski należy nosić maskę medyczną,
  3. do osób, które ze względu na potwierdzony zaświadczeniem lekarskim uszczerbek na zdrowiu, potwierdzoną zaświadczeniem lekarskim chorobę przewlekłą lub potwierdzoną zaświadczeniem lekarskim niepełnosprawność nie mogą nosić maski medycznej; osoby odpowiedzialne są upoważnione do wglądu do oryginału zaświadczenia w celu zweryfikowania, czy warunki dla tego wyjątku zostały spełnione,
  4. do osób głuchych i niedosłyszących oraz osób komunikujących się z nimi, a także osób im towarzyszących,
  5. do sytuacji, gdy maska koliduje z wykonywaniem medycznego lub porównywalnego zabiegu albo usługi wykonywanej w pobliżu ciała lub z poddawaniem się takiemu zabiegowi lub usłudze oraz
  6. na świeżym powietrzu, o ile niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.

§ 2 Obowiązek noszenia maski

(1) W gabinetach lekarskich oraz w placówkach i podmiotach, o których mowa w § 23 ustęp 3 zdanie pierwsze punkt 1 do 5 i 12 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym obowiązek noszenia maski dotyczy
  1. osób odwiedzających,
  2. pacjentów i osób im towarzyszących w sytuacjach, gdy przebywają poza swoim pokojem lub przyjmują odwiedziny oraz
  3. osób zatrudnionych sprawujących bezpośrednią opiekę nad pacjentami, także na świeżym powietrzu.
    Nie naruszając przepisów zdania pierwszego punkt 3 osoby zatrudnione mają obowiązek noszenia maski medycznej. Z obowiązku noszenia maski zwolnieni są pacjenci najciężej chorzy i umierający.
(2) W placówkach i podmiotach, o których mowa w § 23 ustęp 3 zdanie pierwsze punkt 11 i § 36 ustęp 1 punkt 2 i 7 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym obowiązek noszenia maski dotyczy
  1. mieszkańców w sytuacjach, gdy przebywają poza swoim pokojem lub przyjmują odwiedziny,
  2. osób pracujących w placówkach i podmiotach – gdy są w danej placówce oraz w domach osób wymagających opieki.

Na osobach odwiedzających spoczywa obowiązek noszenia maski chroniącej drogi oddechowe w rozumieniu § 1 ustęp 2. Z obowiązku noszenia określonej w przepisach maski zwolnieni są mieszkańcy najciężej chorzy i umierający oraz osoby w stanie przewlekłej dezorientacji, goście zakładów opieki ambulatoryjnej oraz wszyscy mieszkańcy podczas spożywania posiłków, o ile pozostają na swoich miejscach. Placówki i podmioty mają swobodę w ustalaniu przepisów dotyczących odległości, które mają zachowywać mieszkańcy uczestniczący w imprezach przewidzianych w harmonogramie dnia oraz przepisów dotyczących wentylacji pomieszczeń, w których odbywają się te imprezy; w tym przypadku podczas imprez odbywających się zgodnie z harmonogramem dnia mieszkańcy nie muszą stosować masek.

(3) Występuje obowiązek noszenia masek przez pasażerów korzystających z lokalnego transportu publicznego; jeżeli ze względu na swoją pracę personel kontrolujący i personel serwisowy oraz personel prowadzący pojazdy i kierujący nimi ma fizyczny kontakt z innymi osobami, jest zobowiązany do noszenia maski medycznej.

(4) Maski są obowiązkowe w placówkach, o których mowa w § 36 ustęp 1 punkt 3 i 4 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym. Szczegóły regulują placówki na własną odpowiedzialność.

(5) Jeżeli w placówkach, o których mowa w ustępach 1, 2 lub 4, są świadczone usługi pomocy integracyjnej, o których mowa w Księdze Dziewiątej Kodeksu Socjalnego z dnia 23 grudnia 2016 r. (BGBl I str. 3234), ostatnio zmienionej artykułem 7c ustawy z dnia 27 września 2021 r. (BGBl I str. 4530), to odmiennie niż stanowią przepisy ustępu 1, 2 lub 4, niepełnosprawni mieszkańcy tych placówek nie są zobowiązani do noszenia maski.

§ 3 Potwierdzenie wykonania testu

(1) W przypadku, gdy w świetle niniejszego rozporządzenia konieczne jest, by osoby musiały uzyskać lub musiały przedstawić negatywny wynik testu w kierunku zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 wykonanego przy użyciu dopuszczonego testu, wymóg ten jest spełniony, jeżeli osoba przedstawi potwierdzenie w rozumieniu § 22a ustęp 3 punkt 3 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym.

(2) W przypadku, gdy w świetle niniejszego rozporządzenia konieczne jest, by osoby uzyskały negatywny wynik testu w kierunku zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2, to wymóg ten nie dotyczy dzieci w wieku do ukończenia szóstego roku życia oraz uczennic i uczniów podlegających regularnym testom w ramach uczęszczania do szkoły. Uznaje się, że status ucznia oraz związanego z tym regularnego przeprowadzania testów w związku z uczęszczaniem do szkoły zostaje potwierdzony w szczególności na podstawie przedłożonej ważnej legitymacji szkolnej, przy czym nie obowiązuje to w czasie ferii. W przypadku dzieci podlegających regularnym testom w związku z uczęszczaniem do przedszkola nie występuje obowiązek regularnego przeprowadzania testu z wynikiem negatywnym, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu.

§ 4 Konieczność potwierdzenia negatywnego wyniku testu

(1) Obowiązek wykonania testu występuje w odniesieniu do
  1. placówek i podmiotów, o których mowa w § 23, ustęp 3, zdanie pierwsze punkt 1 – dla pacjentów, osób towarzyszących, osób odwiedzających i zatrudnionych,
  2. placówek i podmiotów, o których mowa w § 36 ustęp 1 punkt 4 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym – dla mieszkańców, osób odwiedzających i zatrudnionych,
  3. zakładów penitencjarnych, aresztów deportacyjnych, szpitali psychiatrycznych i innych placówek, w których umieszczane są osoby długotrwale pozbawione wolności – dla więźniów, osób izolowanych stwarzających zagrożenie społeczne, osób na warunkowym zwolnieniu, pacjentów, osób zakwaterowanych, odwiedzających, osób z zewnątrz i osób zatrudnionych oraz
  4. placówek pomocy młodzieży – dla mieszkańców, osób zakwaterowanych, osób towarzyszących, odwiedzających, osób z zewnątrz oraz osób zatrudnionych.

Szczegóły i wyjątki od obowiązku wykonywania testów regulują placówki i podmioty na własną odpowiedzialność, przy czym nie jest dozwolone całkowite wyłączenie z obowiązku wykonywania testów osób zaszczepionych i ozdrowieńców w rozumieniu § 2 ustęp 2 i 4 Rozporządzenia specjalnego w sprawie środków ochronnych przeciwko COVID-19. Nie można nałożyć obowiązku wykonywania testów na osoby, które wchodzą do placówki lub podmiotu na nieznaczny czas w ramach akcji ratunkowej lub z innych powodów i nie mają kontaktu z osobami leczonymi, pozostającymi pod opieką, opieką pielęgniarską lub osobami zakwaterowanymi w placówkach i podmiotach, o których mowa w zdaniu pierwszym.

(2) W placówkach i podmiotach, o których mowa w § 23 ustęp 3 zdanie pierwsze punkt 11 oraz § 36 ustęp 1 punkt 2 i 7 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym istnieje obowiązek przedstawienia potwierdzenia wykonania testu lub obowiązek skorzystania z możliwości wykonania testu w danej placówce lub podmiocie
  1. dla osób odwiedzających przy wchodzeniu,
  2. dla mieszkańców
    a) w placówkach opieki stacjonarnej co najmniej raz w tygodniu
    oraz
    b) w placówkach opieki ambulatoryjnej przy wchodzeniu w każdy dzień odwiedzin,
  3. dla osób pracujących w placówkach i podmiotach, przy czym
    a) w przypadku osób zaszczepionych lub ozdrowieńców w rozumieniu § 2 punkt 2 lub 4 Rozporządzenia specjalnego w sprawie środków ochronnych przeciwko COVID-19 test musi być wykonywany co najmniej dwa razy w tygodniu kalendarzowym i można go również przeprowadzać przy użyciu testów antygenowych wykonywanych bez nadzoru,
    b) w przypadku osób niezaszczepionych lub niebędących ozdrowieńcami w rozumieniu § 2 punkt 2 lub 4 Rozporządzenia specjalnego w sprawie środków ochronnych przeciwko COVID-19 testy należy przeprowadzać przy wchodzeniu każdego dnia, w którym wykonywana jest praca.

Placówki i podmioty w rozumieniu zdania pierwszego mają zapewnić możliwość wykonywania testu na miejscu, o której mowa w zdaniu pierwszym. Dotyczy to także niezbędnych testów dla osób odwiedzających o nietypowej porze osoby najciężej chore i umierające. W drodze odstępstwa od § 3 ustęp 1, w przypadkach, o których mowa w zdaniu pierwszym punkt 1 i 2, dopuszczalne jest stosowanie testów antygenowych typu PoC do samodzielnego wykonania, których przeprowadzanie jest nadzorowane przez osoby wyznaczone do tego celu przez placówkę lub przedsiębiorstwo. Obowiązek, o którym mowa w zdaniu pierwszym punkt 2 dotyczy również osób zaszczepionych i ozdrowieńców w rozumieniu § 2 punkt 2 i 4 Rozporządzenia specjalnego w sprawie środków ochronnych przeciwko COVID-19.

§ 5 Obowiązek wykonywania testów w szkołach i placówkach opieki dziennej dla dzieci

(1) W szkołach publicznych, szkołach prowadzonych przez podmioty niezależne i placówkach drugiej ścieżki edukacyjnej w rozumieniu Ustawy o szkołach z dnia 26 stycznia 2004 r. (GVBl. str. 26), ostatnio zmienionej ustawą z dnia 31 marca 2022 r. (GVBl. str. 154) w aktualnie obowiązującej wersji (zwanych dalej szkołami), wykonywane są obowiązkowe testy zgodnie z postanowieniami ustępów od 2 do 5, o ile Zarząd Senatu właściwy do spraw edukacji zarządzi to w zależności od sytuacji związanej z zakażeniem.

(2) O ile Zarząd Senatu właściwy do spraw edukacji zarządzi wykonywanie obowiązkowych testów zgodnie z ust. 1, uczennice i uczniowie mogą uczestniczyć w lekcjach stacjonarnych, innych zajęciach i ofertach edukacyjnych, zajęciach opiekuńczych i chodzić na obiady w szkole tylko wtedy, gdy poddadzą się proponowanemu im testowi w kierunku zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 i wynik testu będzie negatywny lub przedstawią zaświadczenie o przeprowadzonym teście, o którym mowa w § 3 ustęp 1. Częstotliwość testów określana jest przez Zarząd Senatu właściwy do spraw edukacji w zależności od rozwoju sytuacji epidemicznej. Obowiązek wykonywania testów, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy również osób zaszczepionych i ozdrowieńców w rozumieniu § 2 punkt 2 i 4 Rozporządzenia specjalnego w sprawie środków ochronnych przeciwko COVID-19. W przypadku uczennic i uczniów, którzy ze względu na niepełnosprawność, porównywalną dysfunkcję lub specjalne potrzeby edukacyjne nie są w stanie samodzielnie wykonać testu antygenowego typu PoC nawet wówczas, gdy są instruowani przez inną osobę, potwierdzenie negatywnego wyniku testu antygenowego typu PoC do samodzielnego wykonania może mieć formę oświadczenia osoby uprawnionej do sprawowania władzy rodzicielskiej lub pełnoletnich uczennic i uczniów. W przypadkach szczególnych można zrezygnować z potwierdzenia, o którym mowa w zdaniu pierwszym. Decyzję o zaistnieniu przesłanek, o których mowa w zdaniu czwartym, a także w przypadkach określonych w zdaniu piątym, podejmuje dyrektorka lub dyrektor szkoły.

(3) W przypadku nauczycieli, innych pracowników należących do personelu pedagogicznego i innych osób pracujących w szkole stosuje się odpowiednio ustęp 2 zdanie pierwsze do trzeciego, z takim zastrzeżeniem, że osoby, które zostały zaszczepione lub są ozdrowieńcem zgodnie z § 2 punkt 2 lub 4 Rozporządzenia specjalnego w sprawie środków ochronnych przeciwko COVID-19 mogą również zrobić test antygenowy typu PoC do samodzielnego wykonania poza szkołą i bez nadzoru; W takim przypadku dana osoba może wejść do szkoły tylko wtedy, gdy wynik testu jest negatywny, co zostaje po każdym teście potwierdzone pisemnie lub elektronicznie dyrektorce lub dyrektorowi szkoły. Stosownie do rozwoju sytuacji epidemicznej obowiązek wykonywania testów dotyczy osób, które nie należą do grupy osób wymienionych w zdaniu pierwszym lub w ustępie 2 zdanie pierwsze; o wytycznych w tym zakresie decyduje Zarząd Senatu ds. edukacji.

(4) Przepisy ustępu 1 i 2 nie mają zastosowania do osób egzaminowanych.

(5) Szkoła dokonuje przetwarzania wyników testów i potwierdzeń zgodnie z ustępem 2 i 3 wyłącznie w związku z zapewnieniem przez nią nauczania i prowadzenia zajęć stacjonarnych; z zastrzeżeniem obowiązków zgłoszeniowych wynikających z Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym, dane te nie są przekazywane osobom trzecim. Wynik testu można przechowywać przez cztery tygodnie. Potwierdzenia w rozumieniu § 22a ustęp 1 i 2 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym mogą być przechowywane przez czas obowiązywania § 5. Za równoważne względem wyników testów w rozumieniu zdania pierwszego i drugiego uznaje się pisemne i elektroniczne potwierdzenia, o których mowa w ustępie 3.

(6) Przepisy ustępów 1 do 5 stosuje się odpowiednio do medycznych i pielęgniarskich szkół średnich z zastrzeżeniem, że Zarząd Senatu właściwy do spraw edukacji zostaje zastąpiony przez Zarząd Senatu właściwy do spraw zdrowia i pielęgniarstwa.

(7) Zarząd Senatu właściwy do spraw młodzieży i rodziny reguluje obowiązki związane z opieką dzienną nad dziećmi, a także sposób przeprowadzania testów w kierunku zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2.

§ 6 Zasady dotyczące izolacji

(1) Osoby, które dowiedziały się, że wykonany u nich test antygenowy lub test wykrywający kwas nukleinowy koronawirusa SARS-CoV-2 (test PCR lub inne metody technologii amplifikacji kwasów nukleinowych) dał wynik dodatni, są z zastrzeżeniem ustępu 2 niezwłocznie po uzyskaniu informacji zobowiązane do bezpośredniego udania się do swojego głównego lub drugiego miejsca zamieszkania lub do innego miejsca zakwaterowania, które pozwala na odizolowanie się od momentu wykonania testu antygenowego, stanowiącego podstawę izolacji. Odmiennie niż stanowi zdanie pierwsze, osoby pracujące w szpitalach, gabinetach lekarskich, zakładach opieki, służbach ratunkowych i instytucjach pomocy integracyjnej, które dowiedziały się, że przeprowadzony u nich test antygenowy w kierunku zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 dał wynik dodatni, są zobowiązane do niezwłocznego wykonania testu potwierdzającego z zastosowaniem testu wykrywającego kwas nukleinowy koronawirusa SARS-CoV-2; w przypadku dodatniego wyniku testu stosuje się odpowiednio zdanie pierwsze. Możliwe jest opuszczenie miejsca izolacji w celu wykonania kolejnego testu.

(2) Ustęp 1 stosuje się odpowiednio do osób, które dowiedziały się, że zrobiony przez nie test w kierunku zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 przeprowadzony przy użyciu testu antygenowego do samodzielnego wykonania dał wynik dodatni, pod warunkiem, że test został przeprowadzony pod fachowym nadzorem. Jeżeli test nie został przeprowadzony pod fachowym nadzorem, osoby te są zobowiązane do niezwłocznego poddania się w certyfikowanym punkcie testowania testowi potwierdzającemu z wykorzystaniem testu antygenowego. Za fachowy nadzór w rozumieniu zdania pierwszego uznawana jest każda osoba, która jest upoważniona do przeprowadzania testów typu PoC u innych osób. W przypadku dodatniego wyniku samodzielnie wykonanego testu antygenowego i negatywnego wyniku antygenowego testu potwierdzającego wykonanego w certyfikowanym punkcie testowania, należy wykonać test wykrywający kwas nukleinowy koronawirusa SARS-CoV-2.

(3) Osobom będącym w izolacji nie wolno przyjmować wizyt osób, które nie należą do ich gospodarstwa domowego. W okresie izolacji osoby odosobnione pozostają pod obserwacją właściwego urzędu ds. zdrowia publicznego.

(4) W przypadku ustępu 1 zdanie drugie, ustępu 2 zdanie czwarte lub w przypadku dobrowolnie wykonanego testu potwierdzającego przy użyciu testu wykrywającego kwas nukleinowy koronawirusa SARS-CoV-2, izolacja kończy się wraz z uzyskaniem negatywnego wyniku testu wykrywającego kwas nukleinowy koronawirusa SARS-CoV-2; z reguły kończy się najpóźniej po 10 dniach od momentu wykonania pierwszego testu stanowiącego podstawę izolacji; kończy się również najwcześniej po 5 dniach od dnia, w którym przeprowadzono test będący podstawą izolacji, o ile osoba poddana izolacji nie wykazywała wcześniej przez 48 godzin żadnych objawów i uzyskała negatywny wynik testu w rozumieniu § 22a ustęp 3 punkt 3 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym lub testu wykrywającego kwas nukleinowy. W celu przeprowadzenia tego testu dopuszczalne jest opuszczenie miejsca izolacji. Jeżeli pierwsze objawy pojawiły się przed wykonaniem testu, właściwy urząd ds. zdrowia publicznego może w drodze odstępstwa od ustępów 1 i 2 określić, że moment wystąpienia pierwszych objawów jest fikcyjnym momentem rozpoczęcia izolacji.

(5) Obowiązki zgłoszeniowe wynikające z Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym pozostają nienaruszone. Właściwy urząd ds. zdrowia publicznego może zgodnie z obowiązującymi zaleceniami Instytutu Roberta Kocha wydać indywidualne zarządzenia odbiegające od ustępów 1, 2 i 4. We wszystkich innych kwestiach uprawnienia urzędów ds. zdrowia publicznego pozostają nienaruszone.

Część II Opieka w uprawnionych szpitalach nad pacjentami chorymi na Covid-19

§ 7 Uprawnione szpitale

(1) Z zastrzeżeniem przepisów ustępu 2, przepisy §§ 8 do 12 dotyczą wszystkich szpitali, które posiadają uprawnienie do prowadzenia działalności w kraju związkowym Berlin (uprawnione szpitale).

(2) Wyjątek stanowią szpitale psychiatryczne i psychiatryczne oddziały specjalistyczne dzielnicowej obowiązkowej opieki, o których mowa w § 3 w związku z §18 Ustawy z dnia 17 czerwca 2016 r. o pomocy i środkach ochronnych w przypadku chorób psychicznych (GVBl. str. 336), ostatnio zmienionej artykułem 10 ustawy z dnia 27 września 2021 r. (GVBl. str. 1117).

§ 8 Realizacja planowych przyjęć, operacji i zabiegów, zaopatrzenie w środki ochrony indywidualnej

(1) Z zastrzeżeniem przepisów ustępu 2, uprawnione szpitale mogą realizować planowe przyjęcia, operacje i zabiegi pod warunkiem, że spełnione są wytyczne dotyczące obłożenia, o których mowa w § 10 oraz dostępne są niezbędne zasoby kadrowe i środki ochrony.

(2) We wszystkich szpitalach ratunkowych i centrach ratownictwa medycznego można realizować medycznie pilne planowe przyjęcia, operacje i zabiegi u pacjentek i pacjentów, pod warunkiem że zachowane są określone wskaźniki obłożenia. Medycznie pilne są w szczególności operacje i zabiegi,
  1. które są zasadne, by przeciwdziałać potencjalnemu lub przypuszczalnemu skróceniu przewidywalnej długości życia,
  2. których przesunięcie doprowadziłoby potencjalnie lub przypuszczalnie do skrócenia przewidywalnej długości życia lub do trwałego i nieproporcjonalnego ograniczenia funkcjonalności, lub
  3. których przesunięcie wiązałoby się potencjalnie lub przypuszczalnie z niedopuszczalnym ograniczeniem jakości życia.

Jeżeli przy spełnieniu wytycznych ze zdania pierwszego i drugiego dostępne są dodatkowo dalsze łóżka do intensywnej terapii z możliwością wentylacji mechanicznej, wówczas mogą być przeprowadzane operacje i zabiegi w sytuacji, gdy jest bardzo mało prawdopodobne, by łóżka do intensywnej terapii z możliwością wentylacji mechanicznej były później zajęte dłużej niż przez 12 godzin.

(3) W swojej koncepcji ochrony i higieny uprawnione szpitale muszą zapewnić poprzez zastosowanie odpowiednich środków wystarczające zapasy środków ochrony osobistej, pozwalające na zapewnienie stacjonarnego leczenia pacjentek i pacjentów od momentu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

§ 9 Obowiązek przyjmowania do szpitali ratunkowych i centrów ratownictwa medycznego pacjentów chorych na Covid-19

(1) Szpitale ratunkowe i centra ratownictwa medycznego są w ramach swoich zadań związanych ze świadczeniem opieki co do zasady zobowiązane do przyjmowania i leczenia stacjonarnego pacjentów chorych na Covid-19. Zastrzega się, że intensywną opiekę medyczną nad pacjentami chorymi na Covid-19 prowadzą szpitale ratunkowe i centra ratownictwa medycznego zgodnie z postanowieniami niniejszego rozporządzenia.

(2) Szpitale ratunkowe i centra ratownictwa medycznego są zaklasyfikowane do trzech poziomów intensywnej opieki medycznej nad pacjentami chorymi na Covid-19. Klasyfikacja wynika z załącznika 2 do niniejszego rozporządzenia.
(3) Szpitale ratunkowe i centra ratownictwa medycznego poziomu 1 i poziomu 2 przejmują w pierwszej linii intensywną opiekę medyczną nad pacjentami chorymi na Covid-19.

§ 10 Łóżka intensywnej terapii z możliwością wentylacji mechanicznej, wskaźniki obłożenia

(1) Wskaźniki obłożenia, o których mowa w ustępach 2 do 5, odnoszą się do łóżek intensywnej opieki medycznej z możliwością wentylacji mechanicznej dostępnych do dnia 6 lutego 2020 r. oraz utworzonych do dnia 30 września 2020 r. zgodnie z § 21 Ustawy o finansowaniu szpitali w wersji ogłoszonej dnia 10 kwietnia 1991 r. (BGBl I str. 886), ostatnio zmienionej artykułem 3 ustawy z dnia 18 marca 2022 r. (BGBl I str. 473).

(2) Szpitale ratunkowe i centra ratownictwa medycznego poziomu 1 i 2 są zobowiązane, by pacjenci chorzy na Covid-19 wymagający intensywnej terapii zajmowali do 10% istniejących łóżek intensywnej terapii z możliwością wentylacji mechanicznej w danym szpitalu ratunkowym lub centrum ratownictwa medycznego (wskaźnik obłożenia dla poziomu 1 i 2). Wskaźniki obłożenia dla poziomu 1 i 2 uważa się za spełnione, jeżeli można w danej placówce zagwarantować codzienne przyjęcie co najmniej dwóch osób chorych na Covid-19 wymagających intensywnej opieki medycznej do czasu osiągnięcia wskaźnika obłożenia, o którym mowa w zdaniu pierwszym. Ogólny obowiązek przyjmowania pacjentów wymagających natychmiastowej interwencji lekarskiej zgodnie z § 27 Ustawy o szpitalach krajowych w wersji z dnia 18 września 2011 r. (GVBl. str. 483), ostatnio zmienionej ustawą z dnia 5 lipca 2021 r. (GVBl. str. 836), pozostaje nienaruszony.

(3) Szpitale ratunkowe poziomu 3 są zobowiązane, by pacjenci chorzy na Covid-19 wymagający intensywnej terapii lub pacjenci wymagający intensywnej opieki medycznej ze szpitali ratunkowych i centrów ratownictwa medycznego poziomu 1 i 2 zajmowali do 10 procent łóżek intensywnej opieki medycznej z możliwością wentylacji mechanicznej dostępnych w danym szpitalu ratunkowym lub centrum ratownictwa medycznego (wskaźnik obłożenia dla poziomu 3). Wskaźnik obłożenia dla poziomu 3 uważa się za spełniony, jeżeli do czasu osiągnięcia wskaźnika obłożenia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, można zapewnić codzienne przyjęcie co najmniej jednej osoby wymagającej intensywnej opieki medycznej w rozumieniu zdania pierwszego. Ustęp 2 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

(4) W momencie, gdy 90 procent łóżek intensywnej opieki medycznej z możliwością wentylacji mechanicznej przeznaczonych do wykorzystania zgodnie z ustępem 2 zdanie pierwsze w szpitalach ratunkowych oraz centrach ratownictwa medycznego poziomu 1 i 2, będzie zajętych przez pacjentów chorujących na Covid-19, wskaźniki obłożenia określone w ustępach 2 i 3 zostaną odpowiednio zwiększone o 5 procent. W razie potrzeby wskaźniki obłożenia zostaną kilkakrotnie zwiększone o kolejne 5 procent za każdym razem, gdy wykorzystanie określonej ilości łóżek intensywnej opieki medycznej ponownie osiągnie poziom 90 procent. Postanowienia ustępu 2 zdanie drugie i ustępu 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

(5) Przy zmniejszeniu wykorzystania łóżek intensywnej opieki medycznej do poziomu poniżej 90 procent określonego zgodnie z ustępem 4, wskaźniki obłożenia zostaną odpowiednio zmniejszone.

(6) Zarząd Senatu ds. zdrowia informuje szpitale ratunkowe i centra ratownictwa medycznego, których to dotyczy, o zwiększeniu i zmniejszeniu wskaźników obłożenia, o których mowa w ustępie 4 i 5, podając procentowe i bezwzględne wskaźniki obłożenia dla wszystkich szpitali ratunkowych i centrów ratownictwa medycznego.

§ 11 Utworzenie grupy sterującej, koordynacja opieki nad pacjentami wymagającymi natychmiastowej interwencji lekarskiej

(1) Przy Zarządzie Senatu ds. zdrowia zostanie utworzona grupa sterująca, która wykonuje w szczególności następujące zadania:
  1. ciągła obserwacja zmian w zakresie obłożenia łóżek,
  2. weryfikacja przestrzegania wskaźników obłożenia określonych zgodnie z § 10 oraz
  3. koordynacja kierowania pacjentów zgodnie z indywidualnym współczynnikiem obłożenia dla danej placówki, jeżeli weryfikacja, o której mowa w punkcie 2, wykazała, że nie są spełnione wskaźniki obłożenia określone w § 10.

Środki, o których mowa w zdaniu pierwszym punkt 3, należy zarządzić zgodnie z zasadą proporcjonalności. Należy w pierwszej kolejności dążyć do polubownego załatwienia sprawy z placówkami, których to dotyczy.

(2) W skład grupy sterującej wchodzą przedstawicielki i przedstawiciele Zarządu Senatu ds. zdrowia, organu nadzorującego szpitale oraz Berlińskiej Straży Pożarnej. Grupa sterująca otrzyma wsparcie jednostki koordynującej ds. koronawirusa szpitala akademickiego Charité-Universitätsmedizin Berlin w zakresie intensywnej terapii pacjentów z COVID-19.

(3) Gdyby Zarząd Senatu ds. wewnętrznych ogłosił alarm ostrzegawczy przed zbliżającą się klęską żywiołową zgodnie z § 10 ustęp 1 Ustawy o ochronie przed klęskami żywiołowymi z dnia 7 czerwca 2021 r. (GVBl. str. 610), grupa sterująca będzie uczestniczyć w pracach międzyresortowego sztabu kryzysowego, o którym mowa w § 12 ustęp 5 i 6 Ustawy o ochronie przed klęskami żywiołowymi.

§ 12 Obowiązki zgłoszeniowe spoczywające na uprawnionych szpitalach

Uprawnione szpitale są zobowiązane codziennie do godz. 12.00 lub na specjalne żądanie do zgłaszania za pośrednictwem systemu Interdyscyplinarnej Rejestracji Opieki (IVENA) liczby przypadków i danych dotyczących obłożenia zgodnie z § 8 ustęp 5 Ustawy z dnia 8 lipca 1993 r. o służbach ratunkowych (GVBl. str. 313), ostatnio zmienionej artykułem 19 ustawy z dnia 12 października 2020 r. (GVBl. str. 807).

Część III Przepisy przejściowe i końcowe

§ 13 Ograniczenie praw podstawowych

Niniejsze rozporządzenie ogranicza podstawowe prawa obywatelskie – prawo do nietykalności cielesnej (artykuł 2 ustęp 2 zdanie pierwsze Ustawy Zasadniczej) i prawo do wolności osobistej (artykuł 2 ustęp 2 zdanie drugie Ustawy Zasadniczej.

§ 14 Wykroczenia

(1) Ściganie wykroczeń reguluje § 73 ustęp 1a punkt 24 i ustęp 2 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym oraz Ustawa o wykroczeniach w wersji ogłoszonej dnia 19 lutego 1987 r. (BGBl. I str. 602), ostatnio zmieniona artykułem 31 ustawy z dnia 5 października 2021 r. (BGBl. I str. 4607), w aktualnie obowiązującej wersji.

(2) Wykroczenia mogą podlegać karze grzywny w wysokości do 25 000 EUR na mocy § 73 ustęp 2 druga część zdania Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym.

(3) Wykroczenia w rozumieniu § 73 ustęp 1a punkt 24 Ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym dopuszcza się ten, kto działając umyślnie lub przez zaniedbanie
  1. wbrew postanowieniom § 2 ustęp 1 zdanie pierwsze, ustęp 2 zdanie drugie lub ustęp 3 pierwsza część zdania do ustępu 4, nie nosi maski chroniącej drogi oddechowe, a nie występuje żaden wyjątek określony w ustępie 1 zdanie trzecie, ustęp 2 zdanie trzecie i czwarte lub ustępie 5 lub § 1 ustęp 3,
  2. wbrew postanowieniom § 2 ustęp 1 zdanie drugie, ustęp 2 zdanie pierwsze lub ustęp 3 druga część zdania, nie nosi maski medycznej, a nie występuje żaden wyjątek określony w ustępie 1 zdanie trzecie, ustępie 2 zdanie trzecie i czwarte lub ustępie 5 lub § 1 ustęp 4,
  3. wbrew postanowieniom § 4 ustęp 1 zdanie pierwsze lub ustęp 2 zdanie pierwsze, jako osoba odpowiedzialna nie zezwala na dostęp wyłącznie osobom, które przedstawią dowód negatywnego wyniku testu, chyba że występuje wyjątek określony w § 3 ustęp 2,
  4. wbrew postanowieniom § 4 ustęp 1 zdanie pierwsze lub ustęp 2 zdanie pierwsze punkt 1, odwiedza placówkę w charakterze gościa bez przedstawienia dowodu negatywnego wyniku testu, chyba że występuje wyjątek określony w § 3 ustęp 2,
  5. wbrew postanowieniom § 6 ustęp 1 zdanie drugie lub ustęp 2 zdanie czwarte, nie zapewni niezwłocznie testu metodą wykrywającą kwasy nukleinowe koronawirusa SARS-CoV-2,
  6. wbrew postanowieniom § 6 ustęp 1 zdanie pierwsze, niezwłocznie po uzyskaniu informacji o dodatnim wyniku testu antygenowego nie udaje się bezpośrednio do głównego lub drugiego miejsca zamieszkania lub do innego miejsca zakwaterowania umożliwiającego izolację, a nie występuje żaden wyjątek określony w § 6 ustęp 1 zdanie trzecie,
  7. wbrew postanowieniom § 6 ustęp 1 zdanie pierwsze w związku z ustępem 4, nie pozostaje w stałej izolacji przez okres 10 dni od momentu uzyskania informacji o dodatnim wyniku testu, a nie występuje żaden wyjątek określony w § 6 ustęp 1 zdanie trzecie lub ustęp 4,
  8. wbrew postanowieniom § 6 ustęp 1 zdanie drugie w związku z ustępem 4, niezwłocznie po uzyskaniu informacji o dodatnim wyniku testu antygenowego nie pozostaje w stałej izolacji przez okres 10 dni od momentu przeprowadzenia testu antygenowego do czasu uzyskania wyniku testu wykrywającego kwas nukleinowy koronawirusa SARS-CoV-2, a nie występuje żaden wyjątek określony w § 6 ustęp 1 zdanie trzecie,
  9. wbrew postanowieniom § 6 ustęp 3, przyjmuje odwiedziny osób, które nie należą do jego własnego gospodarstwa domowego.

§ 15 Wejście w życie, wygaśnięcie

(1) Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw i Rozporządzeń dla Berlina
.
(2) Niniejsze rozporządzenie wygasa z końcem dnia 03 czerwca 2022 r.

Berlin, dnia 03 maja 2022 r.

Senat Berlina

Franziska Giffey
Burmistrz rządząca

Ulrike Gote
Senator ds. nauki, zdrowia,
opieki i równouprawnienia

Drugiego rozporządzenia zmieniającego Rozporządzenie w sprawie podstawowych środków ochrony przed SARS-CoV-2

PDF-Dokument (181.3 kB) - Stan: 03 maja 2022 r.